ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ : 6 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Υπέρ του Ωραίου και του Αλ...

ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ : 6 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Υπέρ του Ωραίου και του Αλ...:   6 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Υπέρ του Ωραίου και του Αληθινού https://issuu.com/-8966/docs/selides_dytika_t.41_low_res Μέσα από τις...

ΘΑΛΛΩ 2013-2019

ATTIKES SELIDES DYTIKA : ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Τ. 40ο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2019

ATTIKES SELIDES DYTIKA : ΑΤΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Τ. 40ο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2019: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ SAGIAKOS: Hot νέα, δυνατά trends & designer brands που θα λατρέψεις! ΣΕΛ. 2-3   TUS: Η μουσική έχει χίλια πρόσωπα ....Σ...

SELIDES DYTIKA : Αττικές σελίδες ΔΥΤΙΚΑ 1

SELIDES DYTIKA : Αττικές σελίδες ΔΥΤΙΚΑ 1

https://www.alerttv.com.gr/tv_schedule/brain-storming-1900/

https://www.facebook.com/saronikospoliticsnewsmagazino/

https://www.facebook.com/newslifeculturesaronikos/

ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΜΙΛΗΣΤΕ, ΔΙΔΑΞΤΕ, ΔΩΣΤΕ ΣΤΟΡΓΗ, ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΜΙΑ ΖΩΗ

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1810&v=r2KXnIGAxX0

Το 2ο μέρος της εκπομπής που συζητήθηκε ιδιαίτερα για τις χρήσιμες προτάσεις των συνομιλητών.
Ευχαριστούμε τον κ. Φώτη Καρύδα και το κανάλι ALERTTV για την πρόσκληση.
Σαν επίλογος στην δική μου πρόταση: Σε πρώτο επίπεδο, τα παιδιά πρέπει να διδαχθούν ότι κανείς, ακόμη και κάποιος που αγαπούν, δε θα πρέπει να τους ζητήσει να κρατήσουν μυστικό για φιλιά, αγγίγματα, αγκαλιές. Δεν είναι ποτέ φταίξιμο του παιδιού αν κάποιος τα κακοποιήσει. Αν κάποιος τα αγγίξει με τρόπο που τα φοβίζει ή τα μπερδεύει πρέπει να το πουν. Τα συναισθήματα φόβου και σύγχυσης μπορεί να έρθουν για κάποιο άτομο και πριν ακόμη τα αγγίξουν.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=7&v=xyj-DVSlRuw

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2015- 2018 ΔΗΜΟΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

Παρουσία εκατοντάδων πολιτών ο απολογισμός  δράσης της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Σαρωνικού για την περίοδο 2015 - 2018

 

Ενώπιον εκατοντάδων πολιτών του Δήμου Σαρωνικού αλλά και επισήμων από το χώρο του Εθνικού Κοινοβουλίου, της Αυτοδιοίκησης και εκπροσώπων από τους Συλλόγους και Φορείς του Δήμου,   παρουσιάστηκε την Κυριακή 7 Οκτωβρίου, ο απολογισμός δράσης της Διοίκησης του Δήμου Σαρωνικού για την περίοδο 2015 - 2018, από τον Δήμαρχο κ. Γιώργο Σωφρόνη.

https://cityingreece.blogspot.com/2018/10/v-behaviorurldefaultvmlo.html

ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS T. 4o

To 4o φύλλο της εφημερίδας ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS κυκλοφορεί ήδη από 20 Ιουλίου. Η ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού ήταν και αυτή τη φορά εγκάρδια. Πολλοί ήταν εκείνοι που μας είπαν για άλλη μια φορά μπράβο στην προσπάθειά μας και που μας τόνισαν ότι βρίσκουν το έντυπό μας πολύ ενδιαφέρον.
https://saronikosnews2018.blogspot.com/2018/08/news-4.html?zx=40354934b45fac73

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ, Η Αναβυσσιώτισσα με κοινωνικές ευαισθησίες

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ

Οι αξίες της Ισότητας, της Αλληλεγγύης, του Σεβασμού 

αποτελούν την ουσία της ζωής!

Συνέντευξη στην Σοφία Διγενή- Κολιοτάση

Έχει βραβευτεί πολλάκις από την Πολιτεία και την Εκκλησία. Το 2008 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολυετή φιλανθρωπική της πορεία. Επί σειρά ετών Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λέσχης του Βιβλίου. Επίτιμο μέλος πολλών Πολιτιστικών και Ανθρωπιστικών Σωματείων και μέλος του Δ.Σ της Ομοσπονδίας Μ.Κ.Ο Ελλάδος. Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στην Ανάβυσσο. Έχει βρεθεί σε σημαντικές θέσεις: Αναπληρώτρια δήμαρχος του άλλοτε Δήμου Αναβύσσου το 2006 με ευθύνη την Κοινωνική πολιτική & τον πολιτισμό και Αντιπρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Σαρωνικού το 2010. Είναι λίγα όλα τα παραπάνω όταν μιλάμε για την κα Αναστασία Τσιακάλου αλλά αρκούν για την εισαγωγή μιας αποκλειστικής συνέντευξης που παραχώρησε στην εφημερίδα μας και στην οποία είχαμε την ευκαιρία να την γνωρίσουμε και εμείς καλύτερα.

https://saronikosnews2018.blogspot.com/2018/08/20.html

https://www.facebook.com/newslifeculturesaronikos/
https://issuu.com/sophiadigeni/docs/teyxos_4_iounios-ioulios-aygoystos_

ΣΑΡΩΝΙΚΟΣNEWS T.4o ΙΟΥΝΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2018  

Published on Jul 23, 2018  

Το 4ο τεύχος μας κυκλοφόρησε. Συνεντεύξεις με την κα ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ, την πρόεδρο της Κοινωνικής Στήριξης, με τον κο ΧΡΗΣΤΟ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑ, Ταξίαρχο ε.α της ΕΛΑΣ, τον κ. ΠΛΑΤΩΝΑ ΣΧΟΙΝΑ Μελισσοκόμο. Θέματα που μας ενδιαφέρουν και δράσεις που βελτιώνουν την ποιότητα ζωης μας, ενισχύουν την αλληλεγγύη που είναι το ζητούμενο στην εποχή μας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ την σελίδα σελίδα...

ΣΑΡΩΝΙΚΟΣ ΝEWS 1

SELIDES DYTIKA : ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

SELIDES DYTIKA : ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: https://issuu.com/sophiadigeni/docs/29_selidesdytika_print
 Κυκλοφορούμε σαν τα φύλλα του Φθινοπώρου αναζητώντας την επόμενη είδηση γαν...

SELIDES DYTIKA : ....γράφεται για να μείνει!!!

SELIDES DYTIKA : ....γράφεται για να μείνει!!!: https://issuu.com/ermisgraphic s/docs/selidesdytikatisathinas _t27 Είναι το 27ο. Είναι Καλοκαιρινό.  Στάθηκε για να πάρει ιδέες κα...

SELIDES DYTIKA : 25ο τεύχος ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ της Αθήνας

SELIDES DYTIKA : 25ο τεύχος ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ της Αθήνας: Το 25ο φύλλο της εφημερίδας μας είναι πραγματικότητα. Συνεχίζουμε να ζούμε στον παλμό της κοινωνίας στη Δυτική Αθήνα και να μοιραζόμαστε μ...

SELIDES DYTIKA : ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

SELIDES DYTIKA : ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ: Όταν η ηθική, η αγάπη, η αδελφοσύνη, η δικαιοσύνη γίνονται το νόημα της ζωής είμαστε υποχρεωμένοι και έχουμε καθήκον να πούμε ένα μεγάλο...

SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ τεύχος 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017

SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ τεύχος 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017: Καλωσορίζοντας το 2017 Λίγο πριν ο χρόνος αυτός φθάσει στο τέλος του καλωσορίζουμε με το νέο μας τεύχος τον καινούργιο.  

SELIDES DYTIKA : Εφημερίδα Σελίδες ΔΥΤΙΚΑ νέο τεύχος ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016...

SELIDES DYTIKA : Εφημερίδα Σελίδες ΔΥΤΙΚΑ νέο τεύχος ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016...: Ο Νοέμβρης της ελιάς και του κρασιού μας φέρνει ένα τεύχος γεμάτο από ειδήσεις και δρώμενα. Τα πρόσωπα και οι τέχνες τους για άλλη μια φορ...
https://issuu.com/ermisgraphics/docs/selidesdytika_t23

 

ΤΕΥΧΟΣ 22

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Εκπαίδευση και ψυχική Υγεία: σελίδες ΔΥΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ & ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ | ΤΕΥΧΟΣ ...

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Εκπαίδευση και ψυχική Υγεία: σελίδες ΔΥΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ & ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ | ΤΕΥΧΟΣ ...: ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ της ΑΘΗΝΑΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΜΑΔΑΣ ΘΑΛΛΩ

Το ΠΕΡΑΣΜΑ: Μια στάση στο "ΠΕΡΑΣΜΑ"

Το ΠΕΡΑΣΜΑ: Μια στάση στο "ΠΕΡΑΣΜΑ": Αν ο δρόμος σας σας φέρει στο κέντρο. Εκεί που αρχίζουν οι ανηφοριές για το λόφο του Στρέφη. Στα στέκια του φοιτητόκοσμου και τ...

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Εκπαίδευση και ψυχική Υγεία: ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ 1ΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ σελίδες ΔΥΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ κα...

ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ Εκπαίδευση και ψυχική Υγεία: ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ 1ΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ σελίδες ΔΥΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ κα...

SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΕΥΧΟΣ 21 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΕΥΧΟΣ 21 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...: Το φύλλο του καλοκαιριού θα σας κάνει συντροφιά όπου κι αν βρίσκεστε.  Ο Ματθαίος Γιαννούλης μας δίνει ευχές για ένα όμορφο καλοκαίρι ...

JandS FOR EQUALITY ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ: SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΕΥΧΟΣ 21 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

JandS FOR EQUALITY ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ: SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΕΥΧΟΣ 21 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΕΥΧΟΣ 21 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

SELIDES DYTIKA : ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΕΥΧΟΣ 21 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...: Το φύλλο του καλοκαιριού θα σας κάνει συντροφιά όπου κι αν βρίσκεστε.  Ο Ματθαίος Γιαννούλης μας δίνει ευχές για ένα όμορφο καλοκαίρι ...

JandS FOR EQUALITY ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ: ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

JandS FOR EQUALITY ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ: ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Ο πατέρας μου είπε τα ωραιότερα τραγούδια

Συνέντευξη στην Αλεξάνδρα Τσιλιμπάρη

e-mail: tsalext7@yahoo.gr

Χαρακτηρίστηκε «σερ Μπιθί» του ελληνικού πενταγράμμου από τον αείμνηστο Χρονογράφο Δημήτρη Ψαθά. Ο μουσικολόγος Κώστας Μυλωνάς τον χαρακτήρισε ως τον τραγουδιστή «που χάρισε στο ελληνικό τραγούδι τις συγκλονιστικότερες στιγμές του».  Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι.  Εδώ μεγάλωσε. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε ανάμεσα σε μεγάλη φτώχεια κι ανάλογη αγάπη. Παιδί οκταμελούς οικογένειας με καταγωγή από την Κάρυστο.  Πρωτότοκος ήταν ο Χρήστος και ακολουθούσαν η Κοντιλιώ, ο Γιώργος, ο Κώστας και τελευταίος ο Γρηγόρης. …

Όσα και να γράψουμε εμείς για τον αείμνηστο  μεγάλο τραγουδιστή Γρηγόρη Μπιθικώτση θα είναι εξ αποστάσεως  και μάλιστα κενά. Αυτά όμως που μας μεταφέρει ο υιός Γρηγόρης Μπιθικώτσης  σε μια αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «σελίδες ΔΥΤΙΚΑ της ΑΘΗΝΑΣ», θα ζωντανέψουν μνήμες και θα μας γνωρίσουν άγνωστες πτυχές του «σερ Μπιθί» της καρδιάς μας.

«…Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που βοηθούσε όλο τον κόσμο. Λάτρευε την οικογένειά του, δεν θα ξεχάσω την αγάπη που είχε στη μητέρα μου, είχε βαθιές ευαισθησίες. Θυμάμαι μετά τον θάνατό του, εκείνες τις τρεις δύσκολες μέρες που τον είχαμε για προσκύνημα στο εκκλησάκι της Μητρόπολης, οι περισσότεροι που περνούσαν για να του πουν το τελευταίο αντίο, έλεγαν συγκινημένοι πως τους είχε βοηθήσει σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Βοήθησε, από απλούς ανθρώπους μέχρι καλλιτέχνες. Στην αυτοβιογραφία του έλεγε, «όταν κάποιος αξίζει πραγματικά, πρέπει να γνωριστεί η δουλειά του, είναι κρίμα να χαθεί κάποιο ταλέντο…» Πήρε την Πόλυ Πάνου απ’ το χέρι που έπαιζε με τα κατσαρολικά στους δρόμους, την έφερε στην Αθήνα και την έκανε τραγουδίστρια. Είδε τη Βίκυ Μοσχολιού να φεύγει κλαίγοντας από μία ακρόαση και την πήγε στον Σταύρο Ξαρχάκο, εκείνος άκουσε τη φωνή της και την έβαλε να τραγουδήσει το «Χάθηκε το φεγγάρι» στην ταινία «Λόλα». Για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει να έχεις μεγάλη καρδιά, ψυχή και να νιώθεις ασφαλής, ο πατέρας μου όλα αυτά τα είχε, πίστεψε στον άνθρωπο…».

Έτσι ξεκίνησε να μας μιλά για τον πατέρα του  ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του στην δική του καλλιτεχνική πορεία αλλά και στην προσωπική ζωή του γιατί για τον Γρηγόρη ο πατέρας του «κέρδισε τα εύσημα της ζωής από τη γενναιοδωρία του, γνώρισε δόξα όσο κανένας, ήταν το μοντέλο ενός αρσενικού, ήταν πανέξυπνος και όταν τον ρωτούσες τι έχει προσφέρει, έλεγε, «δεν μ’ ενδιαφέρει ν’ αναφέρω ό,τι έκανα, όλα ήταν από την ψυχή μου». Έμεινε αναλλοίωτος, απλός, λιτός, χωρίς σταριλίκια, βεντετισμούς, έμεινε άνθρωπος…»

Θελήσαμε να μάθουμε από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση  λεπτομέρειες από τη ζωή του «σερ Μπιθί» που αξίζει να θυμίσουμε.

-       Πώς ήταν η ζωή του εκείνα τα δύσκολα χρόνια στο Περιστέρι, υπήρχαν εμπόδια;

«…απ’ ό,τι μου έχει πει, μόνο εμπόδια υπήρχαν. Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι. Ήταν ένα φτωχόπαιδο, αλλά από μια αγαπημένη οικογένεια που προσπαθούσε με αγώνα να τα βγάλει πέρα. Μέσα στη θύελλα του ’40, τα μεγαλύτερα αδέλφια του έφυγαν για το μέτωπο, στην Αλβανία… Η πρώτη του δουλειά, μάλιστα, ήταν υδραυλικός. Είχε φτιάξει πολλά σπίτια στο Περιστέρι, κάποιοι τον θυμούνται και απ’ αυτό, πάντως το λάτρευε το Περιστέρι…»

-       Σου έχει μιλήσει για τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι;

«…όλα ξεκίνησαν σ’ ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μια κιθάρα. Μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937, πιτσιρικάς ακόμη, πήγε ν’ ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ’ ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ενθουσιάστηκε, κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι. Έλεγε στη μάνα του, «κάποια στιγμή θα μιλάει ο κόσμος για μένα» κι εκείνη έλεγε πως το παιδί της είναι τρελό και θέλει γιατρό...»

-       Τι άλλο σημαντικό θυμάσαι από τον πατέρα σου;

            «…το ότι πάλεψε και τίποτα δεν του χαρίστηκε. Ήταν αναμφισβήτητο ταλέντο αλλά τα κατάφερε με πολλή δουλειά, με τη στάση ζωής του, ήταν προσεκτικός στις κινήσεις του. Η φωνή του μια φορά έγινε και δεν ξαναγίνεται, με το τραγούδι και τις συνθέσεις του, κατάφερε κάτι που κανείς τραγουδιστής δεν έχει καταφέρει. Πολλές φορές έλεγε, «αν ήμουν στο εξωτερικό κι επειδή η γλώσσα σε πάει παντού, θα γινόταν το έργο μου παγκόσμιο». Η αλήθεια είναι πώς ο πατέρας μου και η Μοσχολιού, είπαν τα ωραιότερα τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας και όλοι οι άλλοι τα υπόλοιπα. Μπήκε βαθιά στην καρδιά του έλληνα…»

-       Ποιους τραγουδιστές θεώρησε πρότυπα ο πατέρας σου;

            «…μέχρι το τέλος έλεγε πως ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ο πρώτος διδάξας. Μου μιλούσε συχνά για όλους αυτούς που συνεργάστηκε μαζί τους και τους θεωρούσε σπουδαίους. Είχα κι εγώ την τύχη να γνωρίσω, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Ζαμπέτα, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Μάνο Χατζηδάκη, τον Μίκυ Θεοδωράκη. Το σπουδαίο που είδα σ’ αυτούς τους ανθρώπους, όλα αυτά τα χρόνια συναναστροφής ήταν το ότι έδειχναν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Βάζοντας τα θεμέλια του πολιτισμού, γνώριζαν πόσο σπουδαίοι είναι και δεν είχαν ανάγκη να το δείξουν. Στον δύσκολο χώρο των καλλιτεχνών, ο πατέρας μου είχε 99% αγάπη και αποδοχή από τους συναδέλφους του, γιατί  ήταν ακέραιος, δεν πήρε ποτέ θέση σε αντιπαραθέσεις. Κάποτε είχε πει στον κ. Νίκο Χατζηνικολάου που του ζήτησε να πάρει θέση για κάποιο θέμα, «…εγώ είμαι από τη Γαλλία…»

-       Ποια ήταν η σχέση σου μαζί του;  

            «…ήταν σχέση στοργής. Πήρα τόση αγάπη που λίγα παιδιά πιστεύω έχουν πάρει. Είχαμε έρθει πολύ κοντά, κι όταν δεν βρισκόμαστε, μου άφηνε σημειώματα που έγραφαν «Γρηγόρη σ’ αγαπώ». Μου έδωσε το όνομά του για να συνεχίσω την πορεία του και «ν’ ανοίγει την πόρτα του σπιτιού ένας Γρηγόρης», έλεγε. Δεν έβρισκα τρόπο να του δώσω όση αγάπη πήρα. Η αγάπη σε κάνει υγιή, λειτουργείς ομαλά στη ζωή. Ήξερα όλα του τα εσώψυχα τις ανησυχίες του, τα καλά και τα άσχημα, είχαμε γίνει και φίλοι…»

-       Πιστεύεις πως «έφυγε» ικανοποιημένος από τη ζωή;

            «… «έφυγε» πλήρης, γεμάτος από τα πάντα στις 7 Απριλίου του 2005. Γνώρισε δόξα, τιμήθηκε εν ζωή, έγινε πατέρας, αγάπησε, πόνεσε, δημιούργησε, αγαπήθηκε απ’ όλους τους Έλληνες, τι άλλο να ζητήσει ένας άνθρωπος; …»

ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

-       Πώς σου προέκυψε η αγάπη για το τραγούδι;

            «…άρχισα να παίζω πιάνο στα πέντε μου χρόνια. Σταμάτησα να παίζω πριν γίνω σολίστ γιατί δεν άντεχα τα στερεότυπα του Ωδείου, την αποστειρωμένη μάθηση. Μου αρέσει η λαϊκή μουσική. Κάποια στιγμή, άκουσε ο πατέρας μου πως τραγουδάω και μου το ανέφερε. Λάθος κάνεις του είπα και ο καυγάς μας κράτησε έξη μήνες ώσπου λύγισα και τον άφησα να με ακούσει. «Αν κάνεις για τραγουδιστής έχει καλώς, αν όχι ούτε να το σκέφτεσαι» μου είπε. Στην αρχή ντρεπόμουν να τραγουδήσω μπροστά του, ένιωθα δέος, έφερε κάποια στιγμή το μπουζούκι του και το πρώτο τραγούδι που του είπα ήταν το «ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα». Με φίλησε και μου είπε, «…είσαι τραγουδιστής, τέλος» Δυόμιση χρόνια πρόβες, πέρασα δύσκολα, ήταν αυστηρός κριτής, δουλεύαμε σ’ ένα δωμάτιο άπειρες ώρες ρεπερτόρια διαφορετικών τραγουδιών, είμαι τυχερός που μαθήτευσα δίπλα του. «Να γίνεις γνωστός μέσω του έργου σου και με κανέναν άλλο τρόπο» μου έλεγε. Ποτέ όμως ένας γιος δεν θα γίνει σαν τον πατέρα του, αυτό είναι θέσφατο και αν συγκρίνεις κάποιον με τον Μπιθικώτση, είτε είναι γιος του, είτε όχι, σίγουρα θα χάσει…»

-       Πότε ένιωσες τη μεγαλύτερη λύπη και τη μεγαλύτερη χαρά;

            «…τη μεγαλύτερη λύπη την ένιωσα την ημέρα που έχασα τον πατέρα μου και τη μεγαλύτερη χαρά όταν γεννήθηκε ο γιος μου. Τότε κατάλαβα ολοκληρωτικά την έννοια της αγάπης…»

-       Θα ήθελες ο γιος σου ν’ ασχοληθεί με το τραγούδι;

            «…με τίποτα. Θέλει γερό στομάχι, υπάρχει μεγάλη ψευτιά. Σήμερα οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε βαθιά κρίση σ’ αυτή τη γρήγορη εποχή που ζούμε, η δισκογραφία πέθανε, τα cds τα βρίσκεις σε όλες τις εφημερίδες…»

-       Ετοιμάζεις κάτι στον καλλιτεχνικό χώρο;

            «…έχουμε ξεκινήσει ένα επιτυχημένο σχήμα, «τα τραγούδια του πατέρα μου», ο Δημήτρης Κόκκοτας, ο Χάρης Βαρθακούρης, ο Άγγελος Διονυσίου κι εγώ. Δώσαμε παραστάσεις στην Αμερική, Καναδά, Αυστραλία, Ευρώπη. Ο κόσμος, μας αγκάλιασε με αγάπη. Το 2000 έκανα τον 1ο μου δίσκο με κάποια τραγούδια του πατέρα μου σε μουσική δική μου. «Οι χάρτες» είναι ένα τραγούδι απ’ αυτά που ξεχώρισε, από τότε δεν έχω κάνει κάτι άλλο γιατί, τα πράγματα στο ραδιόφωνο και στις δισκογραφικές εταιρίες, είναι …σκοτεινά. Απλώς, επειδή ο πατέρας μου με διόρισε φυσικό διάδοχο της καλλιτεχνικής του πορείας, έχω υποχρέωση να θυμίζω τα τραγούδια του στους παλαιότερους και να τα γνωρίσω στους νεότερους. Πρέπει να ξέρουμε τις ρίζες μας…»

 Το Περιστέρι πρέπει να είναι περήφανο για τον πατέρα μου

6 ΧΡΟΝΙΑ ΨΑΧΝΕΙ

ΜΙΣΟ ΜΕΤΡΟ ΧΩΡΟΘΕΣΙΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Καθώς συζητούσαμε και θυμόμαστε τον αείμνηστο ξεχωριστό καλλιτέχνη Γρηγόρη Μπιθικώτση που σφράγισε με τα τραγούδια του ολόκληρες γενιές, ο γιος του Γρηγόρης μας μίλησε και για την πολλά υποσχόμενη προτομή που ακόμα δεν έχει βρει τόπο να στηθεί για να κρατάει τις νότες των τραγουδιών του πατέρα του στον αέρα της Περιστεριώτικης πολιτείας…

«…το 2010 με τον δήμαρχο Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη και σε δύο εκπομπές του Σπύρου Παπαδόπουλου, αφιερωμένες στον πατέρα μου, δείξαμε στον κόσμο την προτομή που έφτιαξε ο περίφημος γλύπτης Γιάννης Μπάρδης, προς τιμήν της μνήμης του πατέρα μου, η οποία θα κοσμούσε κάποιο κεντρικό σημείο της πόλης του Περιστερίου. Από τότε δεν γνωρίζω τι έχει προκύψει και έχουν σταματήσει οι διαδικασίες τοποθέτησης της προτομής και για ποιο λόγο εδώ και έξη χρόνια δεν έχει στηθεί, ενώ το Περιστέρι πρέπει πραγματικά να είναι υπερήφανο που γέννησε έναν μεγάλο καλλιτέχνη…» μας είπε και μείναμε στην κυριολεξία με το στόμα ανοικτό.

Ψάξαμε στις πλατείες της πόλης μας, σε μικρές ζώνες πρασίνου, σε πάρκα αλλά προτομή Γρηγόρη Μπιθικώτση πουθενά. Τι κρίμα! Αυτή η φωνή σήκωσε την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Αγκάλιασε τους πονεμένους αυτής της γης. Ύμνησε την πατρίδα, την μάνα, την γυναίκα, τον έρωτα, το παιδί, τον πατέρα, τον άνθρωπο. Δεν της αξίζει κύριοι των πολιτιστικών δρώμενων αυτής της πόλης  ενάμιση μέτρο γης να υπάρχει, να θυμίζει, να ζει; 

Επιμέλεια Σοφία Διγενή-Κολιοτάση 

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Ο πατέρας μου είπε τα ωραιότερα τραγούδια

Συνέντευξη στην Αλεξάνδρα Τσιλιμπάρη

e-mail: tsalext7@yahoo.gr

Χαρακτηρίστηκε «σερ Μπιθί» του ελληνικού πενταγράμμου από τον αείμνηστο Χρονογράφο Δημήτρη Ψαθά. Ο μουσικολόγος Κώστας Μυλωνάς τον χαρακτήρισε ως τον τραγουδιστή «που χάρισε στο ελληνικό τραγούδι τις συγκλονιστικότερες στιγμές του».  Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι.  Εδώ μεγάλωσε. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε ανάμεσα σε μεγάλη φτώχεια κι ανάλογη αγάπη. Παιδί οκταμελούς οικογένειας με καταγωγή από την Κάρυστο.  Πρωτότοκος ήταν ο Χρήστος και ακολουθούσαν η Κοντιλιώ, ο Γιώργος, ο Κώστας και τελευταίος ο Γρηγόρης. …

Όσα και να γράψουμε εμείς για τον αείμνηστο  μεγάλο τραγουδιστή Γρηγόρη Μπιθικώτση θα είναι εξ αποστάσεως  και μάλιστα κενά. Αυτά όμως που μας μεταφέρει ο υιός Γρηγόρης Μπιθικώτσης  σε μια αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «σελίδες ΔΥΤΙΚΑ της ΑΘΗΝΑΣ», θα ζωντανέψουν μνήμες και θα μας γνωρίσουν άγνωστες πτυχές του «σερ Μπιθί» της καρδιάς μας.

«…Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που βοηθούσε όλο τον κόσμο. Λάτρευε την οικογένειά του, δεν θα ξεχάσω την αγάπη που είχε στη μητέρα μου, είχε βαθιές ευαισθησίες. Θυμάμαι μετά τον θάνατό του, εκείνες τις τρεις δύσκολες μέρες που τον είχαμε για προσκύνημα στο εκκλησάκι της Μητρόπολης, οι περισσότεροι που περνούσαν για να του πουν το τελευταίο αντίο, έλεγαν συγκινημένοι πως τους είχε βοηθήσει σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Βοήθησε, από απλούς ανθρώπους μέχρι καλλιτέχνες. Στην αυτοβιογραφία του έλεγε, «όταν κάποιος αξίζει πραγματικά, πρέπει να γνωριστεί η δουλειά του, είναι κρίμα να χαθεί κάποιο ταλέντο…» Πήρε την Πόλυ Πάνου απ’ το χέρι που έπαιζε με τα κατσαρολικά στους δρόμους, την έφερε στην Αθήνα και την έκανε τραγουδίστρια. Είδε τη Βίκυ Μοσχολιού να φεύγει κλαίγοντας από μία ακρόαση και την πήγε στον Σταύρο Ξαρχάκο, εκείνος άκουσε τη φωνή της και την έβαλε να τραγουδήσει το «Χάθηκε το φεγγάρι» στην ταινία «Λόλα». Για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει να έχεις μεγάλη καρδιά, ψυχή και να νιώθεις ασφαλής, ο πατέρας μου όλα αυτά τα είχε, πίστεψε στον άνθρωπο…».

Έτσι ξεκίνησε να μας μιλά για τον πατέρα του  ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του στην δική του καλλιτεχνική πορεία αλλά και στην προσωπική ζωή του γιατί για τον Γρηγόρη ο πατέρας του «κέρδισε τα εύσημα της ζωής από τη γενναιοδωρία του, γνώρισε δόξα όσο κανένας, ήταν το μοντέλο ενός αρσενικού, ήταν πανέξυπνος και όταν τον ρωτούσες τι έχει προσφέρει, έλεγε, «δεν μ’ ενδιαφέρει ν’ αναφέρω ό,τι έκανα, όλα ήταν από την ψυχή μου». Έμεινε αναλλοίωτος, απλός, λιτός, χωρίς σταριλίκια, βεντετισμούς, έμεινε άνθρωπος…»

Θελήσαμε να μάθουμε από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση  λεπτομέρειες από τη ζωή του «σερ Μπιθί» που αξίζει να θυμίσουμε.

-       Πώς ήταν η ζωή του εκείνα τα δύσκολα χρόνια στο Περιστέρι, υπήρχαν εμπόδια;

«…απ’ ό,τι μου έχει πει, μόνο εμπόδια υπήρχαν. Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι. Ήταν ένα φτωχόπαιδο, αλλά από μια αγαπημένη οικογένεια που προσπαθούσε με αγώνα να τα βγάλει πέρα. Μέσα στη θύελλα του ’40, τα μεγαλύτερα αδέλφια του έφυγαν για το μέτωπο, στην Αλβανία… Η πρώτη του δουλειά, μάλιστα, ήταν υδραυλικός. Είχε φτιάξει πολλά σπίτια στο Περιστέρι, κάποιοι τον θυμούνται και απ’ αυτό, πάντως το λάτρευε το Περιστέρι…»

-       Σου έχει μιλήσει για τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι;

«…όλα ξεκίνησαν σ’ ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μια κιθάρα. Μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937, πιτσιρικάς ακόμη, πήγε ν’ ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ’ ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ενθουσιάστηκε, κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι. Έλεγε στη μάνα του, «κάποια στιγμή θα μιλάει ο κόσμος για μένα» κι εκείνη έλεγε πως το παιδί της είναι τρελό και θέλει γιατρό...»

-       Τι άλλο σημαντικό θυμάσαι από τον πατέρα σου;

            «…το ότι πάλεψε και τίποτα δεν του χαρίστηκε. Ήταν αναμφισβήτητο ταλέντο αλλά τα κατάφερε με πολλή δουλειά, με τη στάση ζωής του, ήταν προσεκτικός στις κινήσεις του. Η φωνή του μια φορά έγινε και δεν ξαναγίνεται, με το τραγούδι και τις συνθέσεις του, κατάφερε κάτι που κανείς τραγουδιστής δεν έχει καταφέρει. Πολλές φορές έλεγε, «αν ήμουν στο εξωτερικό κι επειδή η γλώσσα σε πάει παντού, θα γινόταν το έργο μου παγκόσμιο». Η αλήθεια είναι πώς ο πατέρας μου και η Μοσχολιού, είπαν τα ωραιότερα τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας και όλοι οι άλλοι τα υπόλοιπα. Μπήκε βαθιά στην καρδιά του έλληνα…»

-       Ποιους τραγουδιστές θεώρησε πρότυπα ο πατέρας σου;

            «…μέχρι το τέλος έλεγε πως ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ο πρώτος διδάξας. Μου μιλούσε συχνά για όλους αυτούς που συνεργάστηκε μαζί τους και τους θεωρούσε σπουδαίους. Είχα κι εγώ την τύχη να γνωρίσω, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Ζαμπέτα, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Μάνο Χατζηδάκη, τον Μίκυ Θεοδωράκη. Το σπουδαίο που είδα σ’ αυτούς τους ανθρώπους, όλα αυτά τα χρόνια συναναστροφής ήταν το ότι έδειχναν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Βάζοντας τα θεμέλια του πολιτισμού, γνώριζαν πόσο σπουδαίοι είναι και δεν είχαν ανάγκη να το δείξουν. Στον δύσκολο χώρο των καλλιτεχνών, ο πατέρας μου είχε 99% αγάπη και αποδοχή από τους συναδέλφους του, γιατί  ήταν ακέραιος, δεν πήρε ποτέ θέση σε αντιπαραθέσεις. Κάποτε είχε πει στον κ. Νίκο Χατζηνικολάου που του ζήτησε να πάρει θέση για κάποιο θέμα, «…εγώ είμαι από τη Γαλλία…»

-       Ποια ήταν η σχέση σου μαζί του;  

            «…ήταν σχέση στοργής. Πήρα τόση αγάπη που λίγα παιδιά πιστεύω έχουν πάρει. Είχαμε έρθει πολύ κοντά, κι όταν δεν βρισκόμαστε, μου άφηνε σημειώματα που έγραφαν «Γρηγόρη σ’ αγαπώ». Μου έδωσε το όνομά του για να συνεχίσω την πορεία του και «ν’ ανοίγει την πόρτα του σπιτιού ένας Γρηγόρης», έλεγε. Δεν έβρισκα τρόπο να του δώσω όση αγάπη πήρα. Η αγάπη σε κάνει υγιή, λειτουργείς ομαλά στη ζωή. Ήξερα όλα του τα εσώψυχα τις ανησυχίες του, τα καλά και τα άσχημα, είχαμε γίνει και φίλοι…»

-       Πιστεύεις πως «έφυγε» ικανοποιημένος από τη ζωή;

            «… «έφυγε» πλήρης, γεμάτος από τα πάντα στις 7 Απριλίου του 2005. Γνώρισε δόξα, τιμήθηκε εν ζωή, έγινε πατέρας, αγάπησε, πόνεσε, δημιούργησε, αγαπήθηκε απ’ όλους τους Έλληνες, τι άλλο να ζητήσει ένας άνθρωπος; …»

ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

-       Πώς σου προέκυψε η αγάπη για το τραγούδι;

            «…άρχισα να παίζω πιάνο στα πέντε μου χρόνια. Σταμάτησα να παίζω πριν γίνω σολίστ γιατί δεν άντεχα τα στερεότυπα του Ωδείου, την αποστειρωμένη μάθηση. Μου αρέσει η λαϊκή μουσική. Κάποια στιγμή, άκουσε ο πατέρας μου πως τραγουδάω και μου το ανέφερε. Λάθος κάνεις του είπα και ο καυγάς μας κράτησε έξη μήνες ώσπου λύγισα και τον άφησα να με ακούσει. «Αν κάνεις για τραγουδιστής έχει καλώς, αν όχι ούτε να το σκέφτεσαι» μου είπε. Στην αρχή ντρεπόμουν να τραγουδήσω μπροστά του, ένιωθα δέος, έφερε κάποια στιγμή το μπουζούκι του και το πρώτο τραγούδι που του είπα ήταν το «ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα». Με φίλησε και μου είπε, «…είσαι τραγουδιστής, τέλος» Δυόμιση χρόνια πρόβες, πέρασα δύσκολα, ήταν αυστηρός κριτής, δουλεύαμε σ’ ένα δωμάτιο άπειρες ώρες ρεπερτόρια διαφορετικών τραγουδιών, είμαι τυχερός που μαθήτευσα δίπλα του. «Να γίνεις γνωστός μέσω του έργου σου και με κανέναν άλλο τρόπο» μου έλεγε. Ποτέ όμως ένας γιος δεν θα γίνει σαν τον πατέρα του, αυτό είναι θέσφατο και αν συγκρίνεις κάποιον με τον Μπιθικώτση, είτε είναι γιος του, είτε όχι, σίγουρα θα χάσει…»

-       Πότε ένιωσες τη μεγαλύτερη λύπη και τη μεγαλύτερη χαρά;

            «…τη μεγαλύτερη λύπη την ένιωσα την ημέρα που έχασα τον πατέρα μου και τη μεγαλύτερη χαρά όταν γεννήθηκε ο γιος μου. Τότε κατάλαβα ολοκληρωτικά την έννοια της αγάπης…»

-       Θα ήθελες ο γιος σου ν’ ασχοληθεί με το τραγούδι;

            «…με τίποτα. Θέλει γερό στομάχι, υπάρχει μεγάλη ψευτιά. Σήμερα οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε βαθιά κρίση σ’ αυτή τη γρήγορη εποχή που ζούμε, η δισκογραφία πέθανε, τα cds τα βρίσκεις σε όλες τις εφημερίδες…»

-       Ετοιμάζεις κάτι στον καλλιτεχνικό χώρο;

            «…έχουμε ξεκινήσει ένα επιτυχημένο σχήμα, «τα τραγούδια του πατέρα μου», ο Δημήτρης Κόκκοτας, ο Χάρης Βαρθακούρης, ο Άγγελος Διονυσίου κι εγώ. Δώσαμε παραστάσεις στην Αμερική, Καναδά, Αυστραλία, Ευρώπη. Ο κόσμος, μας αγκάλιασε με αγάπη. Το 2000 έκανα τον 1ο μου δίσκο με κάποια τραγούδια του πατέρα μου σε μουσική δική μου. «Οι χάρτες» είναι ένα τραγούδι απ’ αυτά που ξεχώρισε, από τότε δεν έχω κάνει κάτι άλλο γιατί, τα πράγματα στο ραδιόφωνο και στις δισκογραφικές εταιρίες, είναι …σκοτεινά. Απλώς, επειδή ο πατέρας μου με διόρισε φυσικό διάδοχο της καλλιτεχνικής του πορείας, έχω υποχρέωση να θυμίζω τα τραγούδια του στους παλαιότερους και να τα γνωρίσω στους νεότερους. Πρέπει να ξέρουμε τις ρίζες μας…»

 Το Περιστέρι πρέπει να είναι περήφανο για τον πατέρα μου

6 ΧΡΟΝΙΑ ΨΑΧΝΕΙ

ΜΙΣΟ ΜΕΤΡΟ ΧΩΡΟΘΕΣΙΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Καθώς συζητούσαμε και θυμόμαστε τον αείμνηστο ξεχωριστό καλλιτέχνη Γρηγόρη Μπιθικώτση που σφράγισε με τα τραγούδια του ολόκληρες γενιές, ο γιος του Γρηγόρης μας μίλησε και για την πολλά υποσχόμενη προτομή που ακόμα δεν έχει βρει τόπο να στηθεί για να κρατάει τις νότες των τραγουδιών του πατέρα του στον αέρα της Περιστεριώτικης πολιτείας…

«…το 2010 με τον δήμαρχο Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη και σε δύο εκπομπές του Σπύρου Παπαδόπουλου, αφιερωμένες στον πατέρα μου, δείξαμε στον κόσμο την προτομή που έφτιαξε ο περίφημος γλύπτης Γιάννης Μπάρδης, προς τιμήν της μνήμης του πατέρα μου, η οποία θα κοσμούσε κάποιο κεντρικό σημείο της πόλης του Περιστερίου. Από τότε δεν γνωρίζω τι έχει προκύψει και έχουν σταματήσει οι διαδικασίες τοποθέτησης της προτομής και για ποιο λόγο εδώ και έξη χρόνια δεν έχει στηθεί, ενώ το Περιστέρι πρέπει πραγματικά να είναι υπερήφανο που γέννησε έναν μεγάλο καλλιτέχνη…» μας είπε και μείναμε στην κυριολεξία με το στόμα ανοικτό.

Ψάξαμε στις πλατείες της πόλης μας, σε μικρές ζώνες πρασίνου, σε πάρκα αλλά προτομή Γρηγόρη Μπιθικώτση πουθενά. Τι κρίμα! Αυτή η φωνή σήκωσε την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Αγκάλιασε τους πονεμένους αυτής της γης. Ύμνησε την πατρίδα, την μάνα, την γυναίκα, τον έρωτα, το παιδί, τον πατέρα, τον άνθρωπο. Δεν της αξίζει κύριοι των πολιτιστικών δρώμενων αυτής της πόλης  ενάμιση μέτρο γης να υπάρχει, να θυμίζει, να ζει; 

Επιμέλεια Σοφία Διγενή-Κολιοτάση 

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Ο πατέρας μου είπε τα ωραιότερα τραγούδια

Συνέντευξη στην Αλεξάνδρα Τσιλιμπάρη

e-mail: tsalext7@yahoo.gr

Χαρακτηρίστηκε «σερ Μπιθί» του ελληνικού πενταγράμμου από τον αείμνηστο Χρονογράφο Δημήτρη Ψαθά. Ο μουσικολόγος Κώστας Μυλωνάς τον χαρακτήρισε ως τον τραγουδιστή «που χάρισε στο ελληνικό τραγούδι τις συγκλονιστικότερες στιγμές του».  Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι.  Εδώ μεγάλωσε. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε ανάμεσα σε μεγάλη φτώχεια κι ανάλογη αγάπη. Παιδί οκταμελούς οικογένειας με καταγωγή από την Κάρυστο.  Πρωτότοκος ήταν ο Χρήστος και ακολουθούσαν η Κοντιλιώ, ο Γιώργος, ο Κώστας και τελευταίος ο Γρηγόρης. …

Όσα και να γράψουμε εμείς για τον αείμνηστο  μεγάλο τραγουδιστή Γρηγόρη Μπιθικώτση θα είναι εξ αποστάσεως  και μάλιστα κενά. Αυτά όμως που μας μεταφέρει ο υιός Γρηγόρης Μπιθικώτσης  σε μια αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «σελίδες ΔΥΤΙΚΑ της ΑΘΗΝΑΣ», θα ζωντανέψουν μνήμες και θα μας γνωρίσουν άγνωστες πτυχές του «σερ Μπιθί» της καρδιάς μας.

«…Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που βοηθούσε όλο τον κόσμο. Λάτρευε την οικογένειά του, δεν θα ξεχάσω την αγάπη που είχε στη μητέρα μου, είχε βαθιές ευαισθησίες. Θυμάμαι μετά τον θάνατό του, εκείνες τις τρεις δύσκολες μέρες που τον είχαμε για προσκύνημα στο εκκλησάκι της Μητρόπολης, οι περισσότεροι που περνούσαν για να του πουν το τελευταίο αντίο, έλεγαν συγκινημένοι πως τους είχε βοηθήσει σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Βοήθησε, από απλούς ανθρώπους μέχρι καλλιτέχνες. Στην αυτοβιογραφία του έλεγε, «όταν κάποιος αξίζει πραγματικά, πρέπει να γνωριστεί η δουλειά του, είναι κρίμα να χαθεί κάποιο ταλέντο…» Πήρε την Πόλυ Πάνου απ’ το χέρι που έπαιζε με τα κατσαρολικά στους δρόμους, την έφερε στην Αθήνα και την έκανε τραγουδίστρια. Είδε τη Βίκυ Μοσχολιού να φεύγει κλαίγοντας από μία ακρόαση και την πήγε στον Σταύρο Ξαρχάκο, εκείνος άκουσε τη φωνή της και την έβαλε να τραγουδήσει το «Χάθηκε το φεγγάρι» στην ταινία «Λόλα». Για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει να έχεις μεγάλη καρδιά, ψυχή και να νιώθεις ασφαλής, ο πατέρας μου όλα αυτά τα είχε, πίστεψε στον άνθρωπο…».

Έτσι ξεκίνησε να μας μιλά για τον πατέρα του  ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του στην δική του καλλιτεχνική πορεία αλλά και στην προσωπική ζωή του γιατί για τον Γρηγόρη ο πατέρας του «κέρδισε τα εύσημα της ζωής από τη γενναιοδωρία του, γνώρισε δόξα όσο κανένας, ήταν το μοντέλο ενός αρσενικού, ήταν πανέξυπνος και όταν τον ρωτούσες τι έχει προσφέρει, έλεγε, «δεν μ’ ενδιαφέρει ν’ αναφέρω ό,τι έκανα, όλα ήταν από την ψυχή μου». Έμεινε αναλλοίωτος, απλός, λιτός, χωρίς σταριλίκια, βεντετισμούς, έμεινε άνθρωπος…»

Θελήσαμε να μάθουμε από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση  λεπτομέρειες από τη ζωή του «σερ Μπιθί» που αξίζει να θυμίσουμε.

-       Πώς ήταν η ζωή του εκείνα τα δύσκολα χρόνια στο Περιστέρι, υπήρχαν εμπόδια;

«…απ’ ό,τι μου έχει πει, μόνο εμπόδια υπήρχαν. Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι. Ήταν ένα φτωχόπαιδο, αλλά από μια αγαπημένη οικογένεια που προσπαθούσε με αγώνα να τα βγάλει πέρα. Μέσα στη θύελλα του ’40, τα μεγαλύτερα αδέλφια του έφυγαν για το μέτωπο, στην Αλβανία… Η πρώτη του δουλειά, μάλιστα, ήταν υδραυλικός. Είχε φτιάξει πολλά σπίτια στο Περιστέρι, κάποιοι τον θυμούνται και απ’ αυτό, πάντως το λάτρευε το Περιστέρι…»

-       Σου έχει μιλήσει για τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι;

«…όλα ξεκίνησαν σ’ ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του, τραγουδώντας με μια κιθάρα. Μια κρύα νύχτα του χειμώνα του 1937, πιτσιρικάς ακόμη, πήγε ν’ ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ’ ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Ενθουσιάστηκε, κι από τότε ασπάστηκε το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι. Έλεγε στη μάνα του, «κάποια στιγμή θα μιλάει ο κόσμος για μένα» κι εκείνη έλεγε πως το παιδί της είναι τρελό και θέλει γιατρό...»

-       Τι άλλο σημαντικό θυμάσαι από τον πατέρα σου;

            «…το ότι πάλεψε και τίποτα δεν του χαρίστηκε. Ήταν αναμφισβήτητο ταλέντο αλλά τα κατάφερε με πολλή δουλειά, με τη στάση ζωής του, ήταν προσεκτικός στις κινήσεις του. Η φωνή του μια φορά έγινε και δεν ξαναγίνεται, με το τραγούδι και τις συνθέσεις του, κατάφερε κάτι που κανείς τραγουδιστής δεν έχει καταφέρει. Πολλές φορές έλεγε, «αν ήμουν στο εξωτερικό κι επειδή η γλώσσα σε πάει παντού, θα γινόταν το έργο μου παγκόσμιο». Η αλήθεια είναι πώς ο πατέρας μου και η Μοσχολιού, είπαν τα ωραιότερα τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας και όλοι οι άλλοι τα υπόλοιπα. Μπήκε βαθιά στην καρδιά του έλληνα…»

-       Ποιους τραγουδιστές θεώρησε πρότυπα ο πατέρας σου;

            «…μέχρι το τέλος έλεγε πως ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ο πρώτος διδάξας. Μου μιλούσε συχνά για όλους αυτούς που συνεργάστηκε μαζί τους και τους θεωρούσε σπουδαίους. Είχα κι εγώ την τύχη να γνωρίσω, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Ζαμπέτα, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Μάνο Χατζηδάκη, τον Μίκυ Θεοδωράκη. Το σπουδαίο που είδα σ’ αυτούς τους ανθρώπους, όλα αυτά τα χρόνια συναναστροφής ήταν το ότι έδειχναν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Βάζοντας τα θεμέλια του πολιτισμού, γνώριζαν πόσο σπουδαίοι είναι και δεν είχαν ανάγκη να το δείξουν. Στον δύσκολο χώρο των καλλιτεχνών, ο πατέρας μου είχε 99% αγάπη και αποδοχή από τους συναδέλφους του, γιατί  ήταν ακέραιος, δεν πήρε ποτέ θέση σε αντιπαραθέσεις. Κάποτε είχε πει στον κ. Νίκο Χατζηνικολάου που του ζήτησε να πάρει θέση για κάποιο θέμα, «…εγώ είμαι από τη Γαλλία…»

-       Ποια ήταν η σχέση σου μαζί του;  

            «…ήταν σχέση στοργής. Πήρα τόση αγάπη που λίγα παιδιά πιστεύω έχουν πάρει. Είχαμε έρθει πολύ κοντά, κι όταν δεν βρισκόμαστε, μου άφηνε σημειώματα που έγραφαν «Γρηγόρη σ’ αγαπώ». Μου έδωσε το όνομά του για να συνεχίσω την πορεία του και «ν’ ανοίγει την πόρτα του σπιτιού ένας Γρηγόρης», έλεγε. Δεν έβρισκα τρόπο να του δώσω όση αγάπη πήρα. Η αγάπη σε κάνει υγιή, λειτουργείς ομαλά στη ζωή. Ήξερα όλα του τα εσώψυχα τις ανησυχίες του, τα καλά και τα άσχημα, είχαμε γίνει και φίλοι…»

-       Πιστεύεις πως «έφυγε» ικανοποιημένος από τη ζωή;

            «… «έφυγε» πλήρης, γεμάτος από τα πάντα στις 7 Απριλίου του 2005. Γνώρισε δόξα, τιμήθηκε εν ζωή, έγινε πατέρας, αγάπησε, πόνεσε, δημιούργησε, αγαπήθηκε απ’ όλους τους Έλληνες, τι άλλο να ζητήσει ένας άνθρωπος; …»

ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

-       Πώς σου προέκυψε η αγάπη για το τραγούδι;

            «…άρχισα να παίζω πιάνο στα πέντε μου χρόνια. Σταμάτησα να παίζω πριν γίνω σολίστ γιατί δεν άντεχα τα στερεότυπα του Ωδείου, την αποστειρωμένη μάθηση. Μου αρέσει η λαϊκή μουσική. Κάποια στιγμή, άκουσε ο πατέρας μου πως τραγουδάω και μου το ανέφερε. Λάθος κάνεις του είπα και ο καυγάς μας κράτησε έξη μήνες ώσπου λύγισα και τον άφησα να με ακούσει. «Αν κάνεις για τραγουδιστής έχει καλώς, αν όχι ούτε να το σκέφτεσαι» μου είπε. Στην αρχή ντρεπόμουν να τραγουδήσω μπροστά του, ένιωθα δέος, έφερε κάποια στιγμή το μπουζούκι του και το πρώτο τραγούδι που του είπα ήταν το «ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα». Με φίλησε και μου είπε, «…είσαι τραγουδιστής, τέλος» Δυόμιση χρόνια πρόβες, πέρασα δύσκολα, ήταν αυστηρός κριτής, δουλεύαμε σ’ ένα δωμάτιο άπειρες ώρες ρεπερτόρια διαφορετικών τραγουδιών, είμαι τυχερός που μαθήτευσα δίπλα του. «Να γίνεις γνωστός μέσω του έργου σου και με κανέναν άλλο τρόπο» μου έλεγε. Ποτέ όμως ένας γιος δεν θα γίνει σαν τον πατέρα του, αυτό είναι θέσφατο και αν συγκρίνεις κάποιον με τον Μπιθικώτση, είτε είναι γιος του, είτε όχι, σίγουρα θα χάσει…»

-       Πότε ένιωσες τη μεγαλύτερη λύπη και τη μεγαλύτερη χαρά;

            «…τη μεγαλύτερη λύπη την ένιωσα την ημέρα που έχασα τον πατέρα μου και τη μεγαλύτερη χαρά όταν γεννήθηκε ο γιος μου. Τότε κατάλαβα ολοκληρωτικά την έννοια της αγάπης…»

-       Θα ήθελες ο γιος σου ν’ ασχοληθεί με το τραγούδι;

            «…με τίποτα. Θέλει γερό στομάχι, υπάρχει μεγάλη ψευτιά. Σήμερα οι καλλιτέχνες βρίσκονται σε βαθιά κρίση σ’ αυτή τη γρήγορη εποχή που ζούμε, η δισκογραφία πέθανε, τα cds τα βρίσκεις σε όλες τις εφημερίδες…»

-       Ετοιμάζεις κάτι στον καλλιτεχνικό χώρο;

            «…έχουμε ξεκινήσει ένα επιτυχημένο σχήμα, «τα τραγούδια του πατέρα μου», ο Δημήτρης Κόκκοτας, ο Χάρης Βαρθακούρης, ο Άγγελος Διονυσίου κι εγώ. Δώσαμε παραστάσεις στην Αμερική, Καναδά, Αυστραλία, Ευρώπη. Ο κόσμος, μας αγκάλιασε με αγάπη. Το 2000 έκανα τον 1ο μου δίσκο με κάποια τραγούδια του πατέρα μου σε μουσική δική μου. «Οι χάρτες» είναι ένα τραγούδι απ’ αυτά που ξεχώρισε, από τότε δεν έχω κάνει κάτι άλλο γιατί, τα πράγματα στο ραδιόφωνο και στις δισκογραφικές εταιρίες, είναι …σκοτεινά. Απλώς, επειδή ο πατέρας μου με διόρισε φυσικό διάδοχο της καλλιτεχνικής του πορείας, έχω υποχρέωση να θυμίζω τα τραγούδια του στους παλαιότερους και να τα γνωρίσω στους νεότερους. Πρέπει να ξέρουμε τις ρίζες μας…»

 Το Περιστέρι πρέπει να είναι περήφανο για τον πατέρα μου

6 ΧΡΟΝΙΑ ΨΑΧΝΕΙ

ΜΙΣΟ ΜΕΤΡΟ ΧΩΡΟΘΕΣΙΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Καθώς συζητούσαμε και θυμόμαστε τον αείμνηστο ξεχωριστό καλλιτέχνη Γρηγόρη Μπιθικώτση που σφράγισε με τα τραγούδια του ολόκληρες γενιές, ο γιος του Γρηγόρης μας μίλησε και για την πολλά υποσχόμενη προτομή που ακόμα δεν έχει βρει τόπο να στηθεί για να κρατάει τις νότες των τραγουδιών του πατέρα του στον αέρα της Περιστεριώτικης πολιτείας…

«…το 2010 με τον δήμαρχο Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη και σε δύο εκπομπές του Σπύρου Παπαδόπουλου, αφιερωμένες στον πατέρα μου, δείξαμε στον κόσμο την προτομή που έφτιαξε ο περίφημος γλύπτης Γιάννης Μπάρδης, προς τιμήν της μνήμης του πατέρα μου, η οποία θα κοσμούσε κάποιο κεντρικό σημείο της πόλης του Περιστερίου. Από τότε δεν γνωρίζω τι έχει προκύψει και έχουν σταματήσει οι διαδικασίες τοποθέτησης της προτομής και για ποιο λόγο εδώ και έξη χρόνια δεν έχει στηθεί, ενώ το Περιστέρι πρέπει πραγματικά να είναι υπερήφανο που γέννησε έναν μεγάλο καλλιτέχνη…» μας είπε και μείναμε στην κυριολεξία με το στόμα ανοικτό.

Ψάξαμε στις πλατείες της πόλης μας, σε μικρές ζώνες πρασίνου, σε πάρκα αλλά προτομή Γρηγόρη Μπιθικώτση πουθενά. Τι κρίμα! Αυτή η φωνή σήκωσε την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Αγκάλιασε τους πονεμένους αυτής της γης. Ύμνησε την πατρίδα, την μάνα, την γυναίκα, τον έρωτα, το παιδί, τον πατέρα, τον άνθρωπο. Δεν της αξίζει κύριοι των πολιτιστικών δρώμενων αυτής της πόλης  ενάμιση μέτρο γης να υπάρχει, να θυμίζει, να ζει; 

Επιμέλεια Σοφία Διγενή-Κολιοτάση 

Παιδιά με δυσκολίες στο Δημοτικό Σχολείο

http://www.saronicospages.gr/index.php/education/item/94-paidia-me-dyskolies-sto-dimotiko-sxoleio

Παιδιά με δυσκολίες στο Δημοτικό σχολείο

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ; ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ;
Γράφει η Τατιάνα Τσαραμιάδου,
Διευθύντρια του ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
και του Επιστημονικού Κέντρου «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»


Οι απαιτήσεις της Α΄ Δημοτικού είναι πολλές αφού το παιδί καλείται να παρουσιάσει
σχολικό προφίλ, σχεδόν αμέσως με τις πρώτες ημέρες της εισαγωγής του στο νέο του σχολείο.
Πρέπει να συμπεριφέρεται σωστά, να προστατεύεται μόνο του, να διεκδικεί με αποδεκτό
τρόπο αλλά και αποτελεσματικό ό,τι επιθυμεί από τους φίλους και την δασκάλα του....

SELIDES DYTIKA : Ο Lou Ureneck γράφει για τη Σμύρνη και την καταστ...

SELIDES DYTIKA : Ο Lou Ureneck γράφει για τη Σμύρνη και την καταστ...:   ΒΙΒΛΙΟ “Η Μεγάλη Φωτιά”… δεν ήταν ψέμα Γράφει η Δήμητρα Μπάρκα, Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κορίνθου ...

SELIDES DYTIKA : ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΜΕΡΟΣ 1ο

SELIDES DYTIKA : ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΜΕΡΟΣ 1ο: Στη Φιλαδέλφεια μοσχοβολάει αγιόκλημα Γράφει η Πέπυ Πετρίδου , Φιλόλογος Φωτογραφίες: Σπύρος Παπαδημάτος





 Το 1922 υπήρξε μια χρονιά, που η Eλλάδα  πληγώθηκε βαθιά, καθώς 1,5 εκατομμύριο μικρασιάτικου
πληθυσμού  βρέθηκαν  πρόσφυγες  κατατρεγμένοι, μετά  από τρία χρόνια ελπίδων που έθρεψε η συνθήκη
των Σεβρών(*1) και πανηγυρισμών. Τα καραβάνια των ξεριζωμένων από τις αιώνιες ελληνικές
πόλεις της Μ. Ασίας, έφτασαν στον Πειραιά και οι προσπάθειες των ανθρώπων αυτών,
που μέχρι  τότε  ήταν  άρχοντες  και νοικοκυραίοι,  ξεκίνησαν  από  το μηδέν
 για να κλείσουν  οι πληγές  και να δημιουργήσουν  από την αρχή  όσα  είχαν  μέχρι τότε. Το κατάφεραν και μάλιστα ακόμα καλύτερα.....

SELIDES DYTIKA : ΑΠΡΙΛΗΣ 2016 ΤΕΥΧΟΣ 19 ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Ε...

SELIDES DYTIKA : ΑΠΡΙΛΗΣ 2016 ΤΕΥΧΟΣ 19 ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Ε...: Πολύ δουλειά έχει γίνει σε αυτό το τεύχος.  Ευχαριστώ τη Σόφη Βογιατζή, την Κυριακή Βογιατζή, την Τέτυ που αφιέρωσαν τόσες πολλές εργατο...

SELIDES DYTIKA : 18 τεύχη γεμάτα ενημέρωση για την ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ

SELIDES DYTIKA : 18 τεύχη γεμάτα ενημέρωση για την ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ: ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ 18 ΤΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ http://www.saronicospages.gr/index.php/selides-dytika Μην αμελείτε να μας στείλετε ...

SELIDES DYTIKA : 18ο ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ...

SELIDES DYTIKA : 18ο ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ...: Ήρθε με την Άνοιξη Φθάσαμε αισίως  στο 18 ο φύλλο της εφημερίδας μας και είμαστε πολύ περήφανοι\ες για αυτό. Σε αυτό το φύλλο θα...

SELIDES DYTIKA : ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016 ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ "σελίδες ΔΥΤΙΚΑ της Α...

SELIDES DYTIKA : ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016 ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ "σελίδες ΔΥΤΙΚΑ της Α...: ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016  ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ  "σελίδες ΔΥΤΙΚΑ της ΑΘΗΝΑΣ"  https://www.google.gr/search?q=%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B...