Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2008

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Η “All Organic” ταξιδεύει

εκτός συνόρων

(στη BIOFACH 21- 24 -2-2008 περιπτερο ΟΠΕ),

η «NATURA» έρχεται...




«NATURA»
Σημαίνει ΦΥΣΗ


Οι εκδόσεις «ΠΟΡΦΥΡΑ» μετά την πολύχρονη παρουσία στο χώρο της υγείας και της διατροφής με εκδόσεις ευρείας κυκλοφορίας όπως το μηνιαίο περιοδικό «ΥΓΕΙΑ και ΕΥΕΞΙΑ», το περιοδικό «Άρωμα Κουζίνας» και τον ετήσιο οδηγό «Τα Πάντα ΒΙΟ», έρχεται να συμπληρώσει ένα σημαντικό κενό στο χώρο του free press εντύπου, με την μηνιαία εφημερίδα «NATURA»

Η εφημερίδα «NATURA» απευθύνεται στο αναγνωστικό κοινό που τρέφεται βιολογικά, που αγαπά και σέβεται το περιβάλλον, που απαιτεί ποιότητα στη ζωή του και αντικειμενική ενημέρωση.

Η «NATURA» στοχεύει να γίνει το μέσο έκφρασης όλων όσων έχουν κάνει τα βιολογικά τρόπο ζωής τους.
§ Παρουσιάζει τις εμπορικές κινήσεις και τις αλλαγές στη βιολογική αγορά, τα νέα προϊόντα και υπηρεσίες
§ Δημοσιεύει άρθρα και συνεντεύξεις ειδικών επιστημόνων και ερευνητών και προωθεί φορείς και περιβαλλοντικές δράσεις.
§ Πληροφορεί για έρευνες και ερευνητικά κέντρα που ασχολούνται με τον έλεγχο ποιότητας προϊόντων και υπηρεσιών.
§ Ενημερώνει για τα προβλήματα που τυχόν προκαλεί το φυσικό μας περιβάλλον στην υγεία μας και το πως μπορούμε να προφυλαχτούμε.
§ Προτείνει τις καλύτερες εναλλακτικές – ποιοτικές διακοπές

Κυκλοφορεί κάθε μήνα ΔΩΡΕΑΝ σε όλα τα καταστήματα υγιεινής διατροφής και βιολογικών προϊόντων, σε 40.000 αντίτυπα, σε σχήμα 22,5 Χ 29,5cm.

Η προβολή σας στην «NATURA» σας δίνει τη δυνατότητα, αφενός μεν να επικοινωνήσετε με ήδη ευαισθητοποιημένους καταναλωτές που αναζητούν την ποιότητα και το πιστοποιημένο προϊόν και αφετέρου ανοίγει δρόμους ώστε να προσελκύσετε νέους καταναλωτές σε μια αγορά που διαρκώς εξελίσσεται.

Γιατί «NATURA» σημαίνει ΦΥΣΗ και ότι έχει σχέση με αυτή.

«Η φύση είναι το σπίτι μας. Τη δανειστήκαμε για λίγο από τα παιδιά μας
και οφείλουμε να την προστατέψουμε»

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση μπορείτε να επικοινωνείτε με:
τη Σύνταξη στο 6945 192486 - 210 57 71 360 κ. Σοφία Διγενή,
την εμπορική Διεύθυνση στο 210 57 65 607 κ. Νάνσυ Τσιμπίδη,
τη Γραμματεία στο 210 57 77 956 - 7 κ. Όλγα Φασόη.
Τηλεομοιοτυπία: 210 57 41 036
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: sdigeni@altecnet.gr - allorganic1@gmail.com









ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΒΑΛΚΑΝΙΑ




«Τι Κόσοβο και Τέτοβο μου λες; Εγώ ξέρεις τι θα κάνω; Θα πάω να πάρω οικόπεδο στη Βόρειο Ηπειρο που θα ανέβει η αξία της γης - αυτά με νοιάζουν εμένα. Κι άμα θες, να σου κανονίσω, να πάρεις κι εσύ!»........
Δημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Σαββάτου 23/2/2008 και

είναι για να διαβάζετε

«Τι δηλαδή; Να γίνει κράτος κάθε χωριό;»

Της Μαριλης Μαργωμενου
Αν σ' αυτό το ρεπορτάζ δεν υπάρχουν επώνυμα, είναι γιατί όλοι αυτοί που μιλούν, έχουν και κάτι να φοβούνται -ο Φρέντι ο Βορειοηπειρώτης μην διαβάσουν τι λέει οι Αλβανοί και του κάψουν το σπίτι στη Χιμάρα, ο Αντέμ ο Κοσοβάρος μην τον βρουν οι Χρυσαυγίτες και τον ξεκάνουν, ο Ελις ο Αλβανός μην τον πιάσουν οι «ουτσεκάδες» και του σπάσουν τα δόντια. Ο φόβος, ως γνωστόν, είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος για να μη μοιραστείς ποτέ τη γνώμη σου με όποιον διαφωνεί. Κι έτσι ο Φρέντι, ο Αντέμ και ο Ελις έχουν βρει τον σίγουρο δρόμο για να μην αλλάξουν γνώμη ποτέ. Ο μόνος που μιλάει με το όνομά του, είναι ο Αρμπάν Ζάνι, μάλλον από νεανικό θράσος. Γιατί ο Αρμπάν απ' τα Τίρανα, είναι μόλις 20 χρονών.
Σ' ένα περίπτερο στην Ομόνοια, με γυρισμένη πλάτη διαβάζει την κρεμασμένη εφημερίδα. Ο τίτλος είναι στα Αλβανικά, δεν καταλαβαίνω λέξη - «Λέει για το Κόσοβο;», τον ρωτάω. «Ναι, ωραία πράγματα!», απαντάει. «Να απελευθερώσουν και οι Έλληνες τη Βόρειο Ήπειρο…», του κάνω. «Ποια Βόρειο Ηπειρο; Τι λες τώρα;», εκνευρίζεται. «Εκεί είναι κάτι Ελληνες σκόρπιοι στα χωριά. Τι δηλαδή; Να γίνει κράτος κάθε χωριό;». Μαλακώνει με το που ακούει πως είμαι δημοσιογράφος. «Αρμπάν να με γράψεις!», λέει. «Εδώ με φωνάζουν Νίκο, αλλά το όνομά μου είναι Αρμπάν Ζάνι».
Μιλάει για τους Αλβανούς του Κοσόβου όπως θα μιλούσα εγώ για τους αγωνιστές του '21. «Εκεί κάθε σπίτι έχει κι έναν πολεμιστή του UCK! Δεν υπάρχει οικογένεια που να μην έχει χάσει έναν ήρωα στον πόλεμο», λέει. «Έχεις πάει στο Κόσοβο;», τον ρωτάω. «Αφού έφυγα 18 χρονών απ' την Αλβανία, πότε να πάω;». «Και πού τα ξέρεις τότε αυτά;». «Έλα τώρα, αυτά όλοι τα ξέρουν». «Εσύ πού τα ξέρεις;». «Άμα δεν πιστεύεις, να στα πει ο Αντέμ». Κι έτσι, μισή ώρα μετά γνωρίζω τον Αντέμ. Ο Αρμπάν τον παίρνει τηλέφωνο, και ύστερα με πάει σ' ένα ισόγειο, κάπου στην Κυψέλη. Ο Αντέμ με υποδέχεται σε ένα δωμάτιο δέκα τετραγωνικών που αντί για κρεβάτι έχει ένα στρώμα στο πάτωμα, και αντί για κουρτίνα μια τεράστια αλβανική σημαία. «Θα ανεβάσω τη δική μας τώρα, τη μπλε με τ' αστέρια!», είναι το πρώτο πράγμα που μου λέει με το που με βλέπει να την κοιτάζω. Κι ύστερα, το ύφος του αλλάζει - «μη νομίζεις», κάνει απολογητικά, «αυτό δεν είναι το σπίτι μου, εδώ απλώς συναντιόμαστε με τα παιδιά - κάτι σα γραφείο πες». Αλλά στο κουδούνι διαβάζω το όνομά του και στο μπάνιο βλέπω την οδοντόβουρτσά του. Κι ύστερα μαθαίνω πως στα 35 του, ο Αντέμ απ' το Κόσοβο δουλεύει οικοδομή για 800 ευρώ, κι απ' αυτά τα μισά τα στέλνει «πίσω στην πατρίδα».
Ο Αντέμ βγήκε και πανηγύριζε την Κυριακή στην Ομόνοια, γιατί είναι από ένα χωριό έξω απ' την «ελεύθερη Πρίστινα», όπως λέει εορταστικά. Τον ρωτάω γιατί έφυγε απ' το Κοσοβο, και το εορταστικό ύφος χάνεται. «Ασ' το αυτό το θέμα. Πάντως εμείς απ' το Κόσοβο δε φεύγουμε. Εγώ, έτυχε». Τον ακούω να παλαντζάρει κάπου μεταξύ εθνικισμού και προσφυγιάς: «Στο χωριό μου, τη μισή μέρα είσαι χωρίς νερό, και την άλλη μισή χωρίς ρεύμα, και δουλεύεις σα σκυλί για 200 ευρώ μισθό, όταν το νοίκι είναι 250», λέει. «Και άμα πας στην Πρίστινα, περπατάς σε δρόμους μεσ' τη λάσπη και κοιτάζεις απ' έξω τις τζαμαρίες των μπαρ γιατί τα λεφτά σου δε φθάνουν για να πάρεις ούτε μπίρα». Ο Αντέμ ξέρει πως όλα αυτά δεν άλλαξαν από τότε που έφυγε εκείνος, γιατί η γυναίκα και η κόρη του είναι ακόμη στο Κόσοβο. «Τους στέλνω λεφτά να ζουν σαν πριγκίπισσες», λέει - αλλά, όσο και να του λείπουν, το τελευταίο πράγμα που θέλει, είναι να τις φέρει στην Ελλάδα. «Ο δικός μου ο γιος θα γεννηθεί Κοσοβάρος», κάνει υπερήφανα. «Δε θα κουβαλάει μπάζα τα ξημερώματα».
«Τώρα είμαστε κράτος, αυτό μετράει! Τα υπόλοιπα, ασ' τα!», λέει όταν τον ρωτάω για τον UCK. Γι' αυτά «τα υπόλοιπα», μου μιλάει τρεις ώρες μετά ο Φρέντι, ο Βορειοηπειρώτης. Σ' ένα καφενείο στα Πατήσια, κάθεται στο τραπεζάκι με τρεις νεαρούς Αλβανούς. «Καθαρίσανε Σέρβους, Βόσνιους και Τσιγγάνους, και τώρα σου λέει «2 εκατομμύρια Αλβανοί…». Ο Φρέντι κουνάει το ζάρι όπως κοιτάζω ενστικτωδώς τους Αλβανούς - «μη δίνεις σημασία, τώρα ήρθαν απ' την Αλβανία, δεν ξέρουν Ελληνικά», με καθησυχάζει. «Έπρεπε να κάνουμε τα ίδια και οι Βορειοηπειρώτες για να αποκτήσουμε πατρίδα», συνεχίζει. «Αλλά βλέπεις, εμάς μας παίρνουν τα σπίτια, κι οι Έλληνες δημοσιογράφοι νοιάζεστε μόνο αν έκλεισε απ' τα χιόνια η Κατεχάκη». Ο Φρέντι κόβει την παρτίδα στη μέση, κι όσο πιο πολύ μιλάει, τόσο περισσότερο αγριεύει - μάλλον γιατί είναι απ' τη Χιμάρα, κι έτσι λογικά κάνει προβολές της δικής του μοίρας σ' εκείνη των Σέρβων του Κοσόβου. «Τόσα χρόνια οι Αλβανοί κατέστρεφαν τις εκκλησίες μας, και η Ελλάδα, μιλιά. Αυτοί γεννούσαν δέκα παιδιά ο καθένας, και οι Σέρβοι ήταν σαν σε γκέτο. Δεν ξέρετε εσείς τι θα πει να είσαι Σέρβος στο Κόσοβο, οι Έλληνες είσαστε καλομαθημένοι, δεν τα έχετε ζήσει αυτά. Ξέρεις τι θα πει να φοβάσαι να αφήσεις τον γιο σου να βγει τρία τετράγωνα πιο κάτω να παίξει;», λέει και κουνάει το κεφάλι. «Εγώ στη Χιμάρα, θυμάμαι που μας κλείσανε το σχολείο, και κάναμε μάθημα κάτω απ' τα δέντρα. Και τη λέξη «ανεξαρτησία» τη λέγαμε ψυθιριστά ο ένας στον άλλον, μη μας ακούσει κανείς και μας καρφώσει». Ο πατέρας του, μού εξηγεί, περίμενε πώς και πώς να γίνει ο Φρέντι 18 για να τον στείλει στην Ελλάδα. «Κι όλοι οι συμμαθητές μου, έτσι έκαναν. Όλοι φύγαμε, κι αφήσαμε πίσω στην πατρίδα μόνο γέρους και γριές. Γιατί τι να κάναμε; Ένα τεράστιο γηροκομείο την κατήντησαν οι Ελληνες πολιτικοί τη Βόρειο Ηπειρο. Και τώρα τι μου λέτε; Να βγω εγώ να πολεμήσω στα βουνά;». «Όχι ρε φίλε, κάτσε δω που είσαι να παίξουμε κάνα τάβλι!», ακούγεται απ' το δίπλα τραπέζι. Ένας τριαντάρης γελάει με το αστείο του. «Έλληνας είσαι φίλε;», του κάνει ο Φρέντι. «Οχι ακόμα!», απαντά εκείνος - ο Ελις απ' το Ελμπασάν, έχει δώδεκα χρόνια στην Αθήνα. «Κόσοβο; Άσε με ρε κορίτσι μου τώρα!», κάνει με το που τον ρωτάω. «Θες να σου πω πόσο ΙΚΑ μου παίρνουν για το μαγαζί καλύτερα;». Ο Ελις έχει σαντουιτσάδικο στα Πατήσια, και μια κόρη που «ούτε ξέρει πού πέφτει το Κόσοβο». Του φαίνεται πως τον κοιτάζω υποτιμητικά όταν το λέει - μάλλον γι' αυτό σοβαρεύει. «Κοίτα να δεις, τα σύνορα της Αλβανίας άνοιξαν, κι άνοιξε κι εμένα το μυαλό μου. Δε θα είμαι μια ζωή σα να έχω από πάνω μου τον Χότζα». «Μα στο Κόσοβο...», προλαβαίνω να πω πριν ο Ελις με κόψει. «Τι Κόσοβο και Τέτοβο μου λες; Εγώ ξέρεις τι θα κάνω; Θα πάω να πάρω οικόπεδο στη Βόρειο Ηπειρο που θα ανέβει η αξία της γης - αυτά με νοιάζουν εμένα. Κι άμα θες, να σου κανονίσω, να πάρεις κι εσύ!».

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2008

ΠΑΙΔΙΑ : Τα προστατεύει κανείς;






Τα προστατεύει κανείς;



Διαβάζω και ξαναδιαβάζω σειρά - σειρά όσα σας καλώ να ανοίξετε για να ανοιξετε τα μάτια σας। Για να βάλετε και σεις ένα χεράκι για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών που καταστρατηγούνται από όλους μας।
Φοβάμαι να γυρίσω τις πλάτες μου και να φύγω από τις ευθύνες।
Θελω να μπορέσω να κάνω κάτι, έστω το πιο μικρό, για αυτά τα αγγελούδια που έρχονται στον κόσμο μας και εμείς τους στερούμε το διακαίωμα της αγκαλιάς। Ακόμα και τα ζώα έχουν ανώτερα αισθήματα από τα δικά μας!

Ενα στα έξι παιδιά στον κόσμο υποχρεώνονται, για να επιβιώσουν, σε εργασίες που κατά κανόνα καταστρέφουν την ψυχική και τη σωματική τους ανάπτυξη και τα οδηγούν στη συναισθηματική εξαθλίωση...

*Τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας το 2007 φανερώνουν ότι κάθε χρόνο υπάρχει «διαρροή» 6,1% (20.000) μαθητών από τα γυμνάσια, 3,3% (7.000) από τα ενιαία λύκεια και 20,3% (25.000) από τα ΤΕΕ.....

10.2.२००८ Μωρά στα αζήτητα
Ο Παύλος 6 μηνών μεγαλώνει στους τέσσερις τοίχους ενός νοσοκομείου και παρακαλάει για μια αγκαλιά। Ο Αλέξανδρος φορά μεταχειρισμένα ρούχα και κάλτσες μεγαλύτερα από την ηλικία του. Δεν χωράει πλέον στα πλαστικά κρεβατάκια και κοιμάται σε ένα πορτ μπεμπέ στο πάτωμα ενός δημόσιου μαιευτηρίου.
Ένα βρέφος κλαίει με λυγμούς, καθώς περνά στερητικό σύνδρομο. Είχε την ατυχία να γεννηθεί από μητέρα χρηστή ναρκωτικών ουσιών. Δίδυμα αγοράκια γεννήθηκαν από ανήλικη μητέρα. Τα εγκατέλειψε νύχτα, κρυφά στο μαιευτήριο. Οι ιστορίες αυτές είναι ελάχιστες μπροστά στις εκατοντάδες περιπτώσεις παιδιών που έχουν εγκαταλειφθεί σε δημόσια μαιευτήρια, στο Αλεξάνδρα, στο Έλενα, στο Κρατικό της Νίκαιας, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείου του Ηρακλείου. Παιδιά που φέρουν την σφραγίδα «μωρά στα αζήτητα». Βρέφη που δεν βλέπουν το φως του ήλιου. Μεγαλώνουν γίνονται ολόκληρα παιδιά, περπατούν και τρέχουν στους θαλάμους ενός νοσοκομείου, έχοντας για γονείς τους το νοσηλευτικό προσωπικό. Οι γυναίκες που συνήθως εγκαταλείπουν τα παιδία τους είναι ανήλικες, ανύπαντρες, αλλοδαπές και τοξικομανείς. Υπάρχουν όμως και παντρεμένα ζευγάρια που δεν διστάζουν να πετάξουν το παιδί τους σε ένα νοσοκομείο, γιατί γεννήθηκε με ένα πρόβλημα υγείας. Δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες και αρνούνται να το πάρουν στο σπίτι. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός βρέφους που γεννήθηκε με σύνδρομο νταουν.

11.2.2008Εκτός κινδύνου το βρέφος που πετάχτηκε στα σκουπίδια
Το πρώτο κυριακάτικο πρωινό της ζωής του το έζησε πλάι σε έναν κάδο απορριμμάτων. Το νεογέννητο κοριτσάκι όμως ήθελε να ζήσει. Γυμνό, τυλιγμένο με πλαστικές σακουλές ούρλιαζε αβοήθητο στην άκρη του δρόμου. Σε ένα στενό των Εξαρχείων το εντόπισε μία διερχόμενη γυναίκα, όταν άκουσε το κλάμα του. Το μανταλάκι στον ομφάλιο λώρο του νεογέννητου, το τοποθέτησαν οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ που έσπευσαν στον σημείο. Από τις αστυνομικές αρχές ανακρίνεται η Φιλιππινέζα που βρήκε το παιδί, καθώς θεωρείται ότι έχει στοιχεία για την ταυτότητα της μητέρας του άτυχου βρέφους.
Το εγκαταλειμμένο βρέφος σώθηκε από το ψύχος, από τις μολύνσεις, ακόμα κι από τα αδέσποτα σκυλιά. Το σύνδρομο της απόρριψης ωστόσο είναι κάτι που θα το κουβαλάει μια ολόκληρη ζωή....
12.2.2008Σύλληψη δύο Φιλιππινέζων για την εγκατάλειψη του βρέφους
Μετά το δράμα του εγκαταλειμμένου μωρού στα Εξάρχεια αποκαλύπτεται και το δράμα της μητέρας. Πρόκειται για αλλοδαπή, που βρίσκεται παράνομα στη χώρα μας, χωρίς χρήματα και πιθανότατα ανεπιθύμητη στο σπίτι όπου δούλευε. Την Τρίτη προσήχθησαν στην Διεύθυνση Ανηλίκων της Ασφάλειας Αθηνών η Φιλιππινέζα που δήλωσε ότι βρήκε το νεογέννητο βρέφος στον κάδο απορριμμάτων έξω από το διαμέρισμά της και η συμπατριώτισσά της συγκάτοικος της, ενώ αναζητείται η μητέρα του βρέφους.
Οι αστυνομικοί παρουσία εισαγγελέα εντόπισαν στο διαμέρισμα που ζουν οι τρεις αλλοδαπές ενοχοποιητικά στοιχεία, μεταξύ άλλων και βιολογικό υλικό, που οδήγησε τις Αρχές στο συμπέρασμα, ότι η γέννα του βρέφους έγινε στο σπίτι της γυναίκας, που ισχυρίστηκε ότι βρήκε το παιδί στον κάδο των σκουπιδιών. Οι δύο γυναίκες οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία με τις κατηγορίες της ψευδούς καταθέσεως και της συνέργιας σε έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο. Μετά την εξιχνίαση της υπόθεσης αποκαλύπτεται τώρα το δράμα της αλλοδαπής γυναίκας, που έφθασε σε αυτή τη απονενοημένη πράξη.
Χωρίς χαρτιά, χωρίς χρήματα και ενδεχομένως χωρίς σύζυγο, έγινε μάνα σε αυτό το μικρό διαμέρισμα στα Εξάρχεια. Μπροστά στην θέα του βρέφους και κυρίως των ευθυνών που αδυνατούσε να σηκώσει, το έβαλε στα πόδια, θέτοντας μάλιστα σε κίνδυνο την ίδια της τη ζωή, αφού θεωρείται μάλλον απίθανο το όποιο σπίτι που ενδεχομένως εργάζεται, να τη δεχόταν ως λεχώνα μαζί με το παιδί της. Για όλους αυτούς του λόγους οι Αρχές κάνουν τώρα έκκληση σε αυτήν την ταλαιπωρημένη γυναίκα να εμφανιστεί στο πλησιέστερο Νοσηλευτικό Ίδρυμα, αφενός για να της παρασχεθεί η απαραίτητη ιατροφαρμακευτική βοήθεια, αλλά κυρίως για να αγκαλιάσει το συντομότερο δυνατό το αγγελούδι της.




«Λένε πως τα αβάπτιστα παιδιά τα θάβουν έξω από το όριο της εκκλησίας, τα εξώγαμα, τα μούλικα, ή όπως αλλιώς τα λένε, που πνίγουν αρκετές μάνες για να μην ανακαλυφθεί η απιστία τους» (Δήμος Τρίπολης, Μαντινεία) ...




150।000 ανεπιθύμητα Παιδιά μένουν στα αζήτητα Κάθε Χρόνο Στην Ελλάδα! http://www.alito.gr/








Δύσκολη η αναδοχή
Το δράμα των παιδιών που ζουν εγκαταλελειμμένα σε ιδρύματα συμπυκνώνει η πικρή ιστορία του Σπύρου Tης Ελευθεριας Τραϊου Είναι περιττό να ρωτήσεις τι αγαπούν περισσότερο τα εγκαταλελειμμένα παιδιά που φιλοξενούνται στην Παιδόπολη Αγιος Ανδρέας, στο Καλαμάκι. Δεν προλαβαίνεις να μπεις στους θαλάμους τους και όλα ορμάνε στην αγκαλιά σου. Κρέμονται επάνω σου, λένε το όνομά τους, θέλουν να μάθουν το δικό σου. Αμέσως μετά σου κάνουν την ερώτηση που τα απασχολεί περισσότερο. Ποια είσαι, τι ήρθες να κάνεις; Και καθώς ο μικρός που πρώτος θρονιάστηκε στην αγκαλιά σου, δεν λέει να κατέβει, τα υπόλοιπα, αγκαλιάζοντάς σε όπως μπορούν, ρωτάνε: «Είσαι η μαμά του; Ηρθες να τον πάρεις;». Η «Κ» βρέθηκε στο ίδρυμα Αγιος Ανδρέας μια στιγμή μεγάλης χαράς. Τα παιδιά ετοίμαζαν τα σακίδιά τους για την κατασκήνωση. Μέσα σε αυτό το πανηγύρι ξεχωρίσαμε ένα δεκάχρονο παιδί, το μόνο που δεν μας πλησίασε. Καθόταν στην άκρη ενός κρεβατιού, κλεισμένο στον εαυτό του. Ισα που ψιθύρισε «Σπύρος», όταν ρωτήσαμε το όνομά του. Μισή ώρα αργότερα διαπιστώσαμε ότι αυτό ήταν το παιδί για το οποίο ήθελαν να μιλήσουν στην «Κ» η πρόεδρος του ιδρύματος κ. Ελένη Κοσσυβάκη και η κοινωνική λειτουργός κ. Χρυσούλα Δασκαλάκη. Γιατί ήταν απόμακρος και λυπημένος; Επειδή ο Σπύρος δεν θα πήγαινε κατασκήνωση, αλλά στο νοσοκομείο για εξετάσεις. ...http://www.dailygreece.com/.....






ΚΙ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΥΠΟΣΧΟΝΤΑΙ, ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ, ΑΛΛΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΚΑΤΗΦΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2006
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, κ. Λευτέρης Ζαγορίτης και η Γραμματέας Γυναικείων Θεμάτων, κα Κατερίνα Παπακώστα-Σιδηροπούλου, επικεφαλής κλιμακίου γυναικών της Γραμματείας, με αφορμή την «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας», επισκέφθηκαν σήμερα το πρωί το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών ‘’Αλεξάνδρα’’.
Μετά την επίσκεψή τους, έκαναν τις ακόλουθες δηλώσεις:
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΖΑΓΟΡΙΤΗΣ:
« Θα πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτά τα παιδιά τα οποία είναι αφημένα. Τα παιδιά που οι μητέρες τους αναγκάστηκαν να τα εγκαταλείψουν. Θα πρέπει η πολιτεία, και εμείς είμαστε η πολιτεία, να φροντίσουμε να δοθεί μια μόνιμη λύση για αυτά τα παιδιά, είτε με τις ανάδοχες οικογένειες, είτε με την επίσπευση των διαδικασιών της υιοθεσίας.
Θερμά συγχαρητήρια στη Διοίκηση, τους γιατρούς και το προσωπικό του νοσοκομείου που φροντίζουν αυτά τα παιδιά με τόση αγάπη ».
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ:
« Ήρθαμε σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, εδώ μαζί με τις συναδέρφους βουλευτές και τις κυρίες που με συνοδεύουν από τη Γραμματεία Γυναικείων Θεμάτων της Νέας Δημοκρατίας , προκειμένου να επισκεφτούμε τα αθώα αυτά πλάσματα που έχουν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους και χωρίς να φταίνε σε τίποτα βρίσκονται στα ‘’αζήτητα’’.
Πρέπει να σας πω ότι ως Βουλευτής πιστεύω ότι επιβάλλεται να πάρουμε νομοθετική πρωτοβουλία για να αλλάξει ο νόμος για τις υιοθεσίες, γιατί υπάρχουν οικογένειες που δεν έχουν παιδιά, που πληρούν τις προϋποθέσεις και η γραφειοκρατία είναι αυτή η οποία τις εμποδίζει να αποκτήσουν ένα παιδί που το λαχταρούν.
Επεξεργαζόμαστε την πρόταση νόμου για να την εισηγηθούμε προς την Κυβέρνηση, ώστε να μην υπάρχουν παιδιά εγκαταλελειμμένα που περιμένουν επί χρόνια να βρουν στοργή σε μια οικογένεια »। ....
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΟΥΝ




















Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2007

Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2007

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ

Χάσματα

Τελικά οι περισσότεροι ζούμε στο χρυσό μας κλουβί. Τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς. Σκέφτομαι όσοι έχουν παιδιά να τα πάνε μια εκπαιδευτική εκδρομή δυτική αττική: Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Φυλή…(πρωινές ώρες που είναι πιο ακίνδυνα). Να μην τολμήσει να ξαναπεί κακομαθημένο : δεν σας θέλω για γονείς μου…
Γιατί υπάρχει τέτοιο χάσμα μεταξύ περιοχών; Ανθρώπων; Δουλειάς και σπουδών; Γιατί δε μαθαίνουμε χρήσιμα πράγματα στη σχολή; Και γιατί να θέλεις κάτι τόσο πολύ που δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι;
Να αναφέρω μόνο, ότι ήταν το όνειρό μου. Από μικρή. Το πραγματοποίησα με τον πιο γρήγορο τρόπο και όσο καλύτερα μπορούσα. Πίστευα πως έχω ταλέντο για αυτό το επάγγελμα και να’ μαι τώρα, πρώτο χρόνο, 22 χρονών δασκάλα πρώτης δημοτικού σε σχολείο της δυτικής αττικής.
Το ξέρατε πως υπάρχουν τόσο κοντά μας πολλοί γονείς που δεν έχουν τελειώσει δημοτικό;
Το ξέρατε πως τα γυφτάκια πάνε σχολείο; Τα κανονικά. Τα βρόμικα, που μιλάνε τη γλώσσα τους, που παντρεύονται στα 13 τους. Που οι μαμάδες τους φοράνε μαντήλες και πέδιλα με κάλτσες.
Ποιος μιλάει για ρατσισμό; Έχει κάνει μάθημα σε χοντρή γυφτισσα που έχει μείνει 2 φορές στην πρώτη δημοτικού, και πηγαινοέρχεται με μερσεντές με φιμέ τζάμια, σε κοιτάει με θράσος και σου λέει «δεν το κατάλαβα να μου το τσαναπείς.» ενώ το έχεις πει ήδη υπομονετικά, αυστηρά, ευγενικά 5-10 φορές (πραγματικά 10 φορές το ίδιο πράγμα) και αν της πεις τελικά «στο είπα Κων/να μου, θα βάλεις σε ένα κουτάκι και το ένα και το μηδέν, σε ένα –όχι χωριστά, δεν στο ξαναλέω» να σε φτύνει! Στο πρόσωπο. Και να έχεις στην τάξη άλλα 5 γυφτάκια, 6 αλβανάκια και άλλα 6 ελληνάκια να σε κοιτάνε. Και δεν είμαι από αυτές που δεν μπορούν να επιβληθούν στην τάξη και κάνουν πάρτυ τα παιδιά…
Γιατί να έρχομαι σε επαφή με μαμάδες 23 χρονών με χαλασμένα δόντια, με δύο παιδιά, που την δέρνει ο άντρας της και ενώ έχει τελειώσει β’ γυμνασίου να μου λέει «δεν μπορώ να τον βοηθήσω γιατί τα μπερδεύω τα γράμματα και εγώ…»
Γιατί δε μας είπε κανείς ότι θα αντιμετωπίσουμε τέτοια; Και γιατί δε μας είπανε πώς να φερθούμε;;
Τι πρέπει να κάνουμε;
Και να σας πω κάτι; Γιατί πρέπει να αντιμετωπίζει αυτά ένας δάσκαλος; Είναι πολλά.. Πάρα πολλά και είναι τρομερά δύσκολο. Να φέρεσαι πάντα με κέφι, καλοσύνη και ευγένεια για να έχουν ένα σωστό πρότυπο αυτά τα παιδιά. Να είσαι όσο αυστηρός πρέπει (γιατί τα μικρούλια είναι ευαίσθητα και σου πατάνε εύκολα τα κλάματα).. Να σπας το κεφάλι σου να βρεις με τι τρόπο θα μάθουν αυτό η εκείνο και τι παραπάνω μπορείς να κάνεις για να είναι ενδιαφέρον το μάθημα… Να προχωράς την ύλη γιατί οι άλλοι δάσκαλοι που είναι μόνιμοι και κράτησαν τα καλά και έξυπνα παιδιά και που οι τάξεις τους θα χρησιμοποιηθούν πειραματικά, προχωράν την ύλη και ο διευθυντής σε πιέζει. Τι κάνεις άμα εξηγείς κάτι που σου φαίνεται τόσο απλό 10 φορές με 10 διαφορετικούς τρόπους και δεν το καταλαβαίνουν; Τι κάνεις;
Και μετά έχεις και το κάθε πιτσιρικάκι με τα προβλήματά του। Ένας μικρός έχει φυλακισμένο μπαμπά και σου έρχεται μέρες με πρησμένα ματάκια και δαρμένο। Η μαμά του άλλου σου λέει με φυσικότητα « Το δέρνω, (με ύφος, μη νομίζεις ότι δεν κάνω ότι καλύτερο για το παιδί μου) το δέρνω για να μάθει, αλλά αυτό…» και όταν πας κοντα του καλύπτει το κεφάλι του με τα χέρια του φοβισμένο. Ένας αλβανός δεν καταλαβαίνει καθόλου ελληνικά και συ να μην το’ χεις μυριστεί και να τα παίρνεις όταν «δε σ’ ακούει και σε κοιτάει κιόλας μ’ αυτό το βλέμμα το δήθεν αθώο». Γυφτάκια με τα οποία δεν μπορείς καθόλου να συνεννοηθείς και σε κοιτάνε με ένα αμήχανο χαμόγελο όλη την ώρα… Και ελληνάκια που έχουν διαβάσει στο σπίτι με τη μαμά και το μπαμπά και βαριούνται όταν εσύ εξηγείς για δέκατη φορά ότι το μηδέν είναι στρογγυλό, ένας κύκλος, σαν το Ο
Υ।Γ। Γραμμένο από μια २२χρονη δασκάλα στην πρώτη τάξη σχολείου στα Άνω Λίοσια

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007

ΖΗΤΕΤΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ

Πονώ και συμπονώ

και καλώ το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα των Παιδιών
να φυλάξει επιτέλους «σκοπιά» έστω
και με καθυστέρηση 5 χρόνων!


Η κοινωνία που ζω έχει γίνει απάνθρωπη. Τρομάζω κάθε φορά που στο επόμενο λεπτό μια τραγική είδηση τρυπάει τα αυτιά μου. «Μητέρες» αγκαλιά με το θάνατο «πουλάνε» τα παιδιά τους σε ηλικιωμένους που έχουν διάθεση να ερωτοτροπούν με τα δισεγγόνια τους. «Παιδεραστές» τους χαρακτηρίζουμε, αλλά δεν θεωρώ εύστοχο τον χαρακτηρισμό αφού οι άνθρωποι αυτοί ορέγονται να ικανοποιούν τα πάθη τους πάνω σε αγγελικά πλάσματα όχι για να τα βοηθήσουν να διαμορφώσουν την προσωπικότητα τους όπως μπορεί άλλοτε κάποιοι, επιφανείς κυρίως άνδρες, στην Αρχαία Ελλάδα, επιχειρούσαν αλλά για να μαυρίσουν την ψυχή τους και να πνίξουν την ανάσα τους.
Στην εγκυκλοπαίδεια «ΔΟΜΗ» στην παραπάνω αναφορά γίνεται λόγος για μια συνήθεια πολλών λαών:

Πολλές ιστοσελίδες συγκεντρώνουν σχόλια και απόψεις πολλών που γυμνώνουν στα μάτια μας την αλήθεια για τη ζωή μας που τραβάει την κατηφόρα. Πόσο πιο κάτω άραγε;
Παραθέτω ενδιαφέρουσες πληροφορίες που ίσως δώσουν την αφορμή για να κινηθούν επιτέλους όσοι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου σε αυτή την αποχαυνωμένη πολιτεία μας.

§ Συνελήφθη και ιερέας για τον βιασμό της 11χρονης
Διώξεις κατά της 33χρονης μητέρας, του 42χρονου συντρόφου της και του 83χρονου. Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες φέρνει στο φως η δικογραφία

Αδυνατεί ο νους του ανθρώπου να συλλάβει το μέγεθος της κτηνωδίας και της διαστροφής που κρύβεται πίσω από τη φρικιαστική σεξουαλική κακοποίηση και τον βασανισμό μικρών παιδιών από την ίδια τους τη μάνα, τον σύντροφό της, έναν 83χρονο, κατά τα άλλα «ευυπόληπτο» μέλος της κοινωνίας μας, και τον παπά της ενορίας που διδάσκει... τον λόγο του Θεού, υπόθεση που αποκαλύφθηκε προχθές στο Ιλιον.

Δικαίως μπορεί να αναρωτηθεί κανείς ποια ποινή θα μπορούσε να θεωρηθεί δίκαιη για τέτοιο έγκλημα, οι λεπτομέρειες του οποίου βγήκαν χθες στο φως από την έρευνα της Ασφάλειας Δυτικής Αττικής που ασχολείται με αυτή την ανατριχιαστική υπόθεση εδώ και μία εβδομάδα।


Κατηγορίες

Σύμφωνα με τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, η 33χρονη «μάνα», εδώ και πέντε χρόνια που πέθανε ο άνδρας της, αφήνοντάς την χήρα με τρία μικρά παιδιά, εξέδιδε τη μεγάλη της κόρη που ήταν τότε μόλις έξι χρόνων (σήμερα 11), έκανε το ίδιο και με την οκτάχρονη κόρη φίλης της που φιλοξενούσε με την οικογένειά της στο σπίτι της।
Παράλληλα μαζί με τον 42χρονο σύντροφό της βασάνιζαν και τα τρία παιδιά της για... «σωφρονισμό», βάζοντάς τα να περπατούν με γυμνά πόδια πάνω σε παγάκια, να στέκονται στο ένα πόδι, ή τα έδεναν με αλυσίδα και σκοινί και άλλα τέτοια.
Το πλέον εγκληματικό όμως είναι ότι η 33χρονη πήγαινε το παιδί της στον 83χρονο συνταξιούχο στον οποίο εκδιδόταν και η ίδια αρχικά, για να ικανοποιεί τις ανώμαλες ορέξεις του, εισπράττοντας 50 ευρώ κάθε φορά, ενώ το ίδιο έκανε μια φορά και με την 8χρονη κόρη της φίλης της που φιλοξενούσε για ένα διάστημα πριν από δύο χρόνια, για 200 ευρώ.
Μάλιστα πήγε στον 83χρονο και το μικρότερο αγοράκι της φίλης της για να ασελγήσει πάνω του, ενώ σύμφωνα με την αστυνομία βιντεοσκοπούσαν ή φωτογράφιζαν τους βιασμούς και τις ασέλγειες.
Την 11χρονη είχε βιάσει σύμφωνα με τις κατηγορίες πριν από δύο χρόνια και ο 60χρονος ιερέας της ενορίας, μέσα στο παρεκκλήσι της γειτονιάς, καθώς και ο πατριός της δύο φορές, κάτι που είχε πει στη μητέρα της.
Όλα αυτά τα μαρτύρια κράτησαν μέχρι τον περασμένο Απρίλιο, όταν η μητέρα της 33χρονης, η οποία δεν ήξερε τίποτα απ όλα αυτά, αν και ζούσε στο ίδιο σπίτι, μην μπορώντας να βλέπει την κακομεταχείριση των παιδιών, πήρε και τα τρία της εγγόνια και πήγε να μείνει στο σπίτι του φιλικού ζευγαριού που φιλοξενούσαν πριν από δύο χρόνια.
Πριν από λίγο καιρό όμως, ο 42χρονος πατριός μαζί με τον 83χρονο πήγαν στο δημοτικό σχολείο του 11χρονου κοριτσιού και θέλησαν να το πάρουν με τη βία γιατί, όπως έγινε γνωστό από την αστυνομία, η μάνα του το είχε πουλήσει στον 83χρονο αντί 2.000 ευρώ!
Αυτό θορύβησε τον διευθυντή του σχολείου, ενημερώθηκαν η γιαγιά και η γυναίκα που τους φιλοξενούσε, καθώς και οι αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου.
Έπειτα από προσεκτικές συζητήσεις η 11χρονη και το δεύτερο κορίτσι αποκάλυψαν τι συνέβαινε τόσα χρόνια και έτσι η μητέρα του δεύτερου κοριτσιού που είχε πέσει θύμα βιασμού από τον 83χρονο πριν από δύο χρόνια πήγε αμέσως στην αστυνομία και κατήγγειλε τα τερατώδη γεγονότα.
Προανάκριση Προχθές ολοκληρώθηκε η προανάκριση και συνελήφθησαν η 33χρονη, ο 42χρονος σύντροφός της, ο 83χρονος και ο ιερέας.
Σε βάρος των δύο πρώτων ασκήθηκε από τον εισαγγελέα ποινική δίωξη για ενδοοικογενειακή βία, βιασμό ανηλίκων κατ’ εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια, μαστροπεία, πορνογραφία ανηλίκων, παράβαση του νόμου περί εκδιδομένων με αμοιβή προσώπων και παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, γιατί στο σπίτι βρέθηκαν μικροποσότητες κάνναβης και ηρωίνης.
Σε βάρος του 83χρονου και του ιερέα ασκήθηκαν διώξεις για βιασμό κατ’ εξακολούθηση. Όλοι πήραν προθεσμία και θα απολογηθούν στον ανακριτή την Τρίτη.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΜΑΡΑΣktom@pegasus.gr


Αυτή την κτηνωδία δεν τη χωράει νους


Υπόθεση πρωτοφανούς κτηνωδίας αποκαλύφθηκε στο Ιλιον Αττικής। Μητέρα, ηλικίας 33 ετών εξέδιδε επί πέντε ολόκληρα χρόνια την 11χρονη σήμερα κόρη της। Συμμετείχε, μάλιστα, η ίδια στις θηριωδίες, καθώς, όταν η ανήλικη αντιδρούσε και έκλαιγε προσπαθώντας να αποτρέψει τον βιασμό της, η 33χρονη την ακινητοποιούσε κρατώντας της τα χέρια।
Πλην της μητέρας, σύμφωνα με την αστυνομία, ως δράστης του κατ’ εξακολούθηση βιασμού της ανήλικης συνελήφθη ένας 83χρονος καθώς και ένας 60χρονος ιερέας. Ο πρώτος, τα τελευταία πέντε χρόνια πλήρωνε στη μητέρα 50 ευρώ προκειμένου να βιάζει την ανήλικη, ενώ ο ιερέας προ δύο ετών είχε βιάσει το άτυχο κορίτσι σε παρεκκλήσι στο Ιλιον Αττικής.
Η 33χρονη δεν αρκέστηκε πάντως στο να εκδίδει και να συμμετέχει στους βιασμούς της κόρης της, αλλά διευκόλυνε τον βιασμό των δύο ανήλικων παιδιών οικογένειας που διέμενε σε γειτονικό σπίτι. Συγκεκριμένα, τον Απρίλιο του 2007 εξέδωσε το 8χρονο κορίτσι στον 83χρονο, εισπράττοντας 200 ευρώ. Τότε μάλιστα προέβησαν από κοινού με τον ηλικιωμένο σε βιντεοσκόπηση της πράξης. Τα Χριστούγεννα του 2006 είχε επαναληφθεί το ίδιο ακριβώς περιστατικό με θύμα, τότε, το αγόρι της οικογένειας.
Χθες, οι τρεις συλληφθέντες καθώς και ο 42χρονος σύντροφος της 33χρονης μάνας (κατηγορείται για βασανισμό της 11χρονης καθώς δήθεν για σωφρονισμό την έδενε με αλυσίδα σε δέντρα και την έβαζε να περπατά σε πάγο) οδηγήθηκαν ενώπιον του εισαγγελέα, ο οποίος τους άσκησε δίωξη για βιασμό, ασέλγεια σε ανήλικο έναντι αμοιβής, πορνογραφία ανηλίκων, μαστροπεία, ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη και απόπειρα αρπαγής ανηλίκου.
Οι τέσσερις συλληφθέντες ζήτησαν και πήραν προθεσμία και θα απολογηθούν την προσεχή Τρίτη στον 4ο ειδικό ανακριτή.
14/12/07 13:23 Σοκαριστική αποκάλυψη Υπόθεση παιδεραστίας και έκδοσης ανηλίκων ήρθε στο φως στο Ίλιον Αφωνη έμεινε η κοινή γνώμη από την αποκάλυψη υπόθεσης παιδεραστίας και έκδοσης ανηλίκων από την ίδια τους τη μητέρα στο Ίλιον. Την καταγγελία έκανε το ίδιο το εκδιδόμενο 11χρονο κορίτσι. Η 34χρονη μητέρα, μαζί με τον 42χρονο σύντροφό της, εξέδιδε κατά συρροή τα τρία της παιδιά έναντι αμοιβής, κάτι που ήταν γνωστό σε όλη τη γειτονιά. «Πελάτες» φέρονται ένας 83χρονος και ένας 60χρονος ιερέας. Μάλιστα, το κορίτσι εκδιδόταν από την ηλικία των 6 ετών. Το θέμα χειρίζεται από την Τρίτη με πλήρη μυστικότητα η εισαγγελία, ενώ οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα την Πέμπτη. Η μητέρα και ο σύντροφός της κατηγορούνται για παράβαση του νόμου περί ενδοοικογενειακής βίας, βιασμό ανηλίκων κατ' εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια, μαστροπεία, πορνογραφία ανηλίκων, παράβαση του νόμου περί εκδιδομένων με αμοιβή προσώπων και παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, καθώς στο σπίτι τους βρέθηκαν μικροποσότητες ινδικής κάνναβης και ηρωίνης. Ο 83χρονος κατηγορείται για βιασμό τετελεσμένο και εν απόπειρα, κατ' εξακολούθηση και κατ' συρροή, ενώ ο 60χρονος ιερέας για βιασμό κατ' εξακολούθηση. Όπως ανακοινώθηκε από την Αστυνομία, πριν από πέντε χρόνια, που πέθανε ο σύζυγος της 33χρονης, αφήνοντάς την με τρία μικρά παιδιά, εκείνη αρχικά εκδιδόταν στον 83χρονο σήμερα, αλλά στη συνέχεια εξέδιδε και την κόρη της. Επίσης, ο 42χρονος σύντροφος της γυναίκας κατηγορείται ότι και αυτός βίασε το κορίτσι. Η υπόθεση άρχισε να ξετυλίγεται έπειτα από καταγγελίες για κακοποίηση των παιδιών, και συγκεκριμένα ότι ο σύντροφος της 33χρονης τα υπέβαλε σε βασανιστήρια, με σκοπό δήθεν το σωφρονισμό τους. Οι κατηγορούμενοι πήραν προθεσμία και θα απολογηθούν την Τρίτη. [www.in.gr]

Λοιπόν, με αφορμή το παραπάνω αρθράκι, είπα να βάλω και κάτι άλλα που ανακαλύπτω κατά καιρούς... Η έξαρση αυτής της κτηνωδίας οφείλεται στην αναισθησία! Όποιος σκοπεύει λοιπόν να κάνει παιδιά, ή ήδη έχει, ας έχει και στα υπ'όψιν του πως η παιδική ψυχή είναι σαν ένα ποτήρι...εάν πέσει, θα σπάσει...ίσως να κολληθεί...αλλά τα θραύσματα παραμένουν...

Παιδοφιλία και Παιδεραστία


Μία λέξη που ακούγεται όλο και πιο συχνά τελευταία, λόγω των πολλαπλών συλλήψεων παιδεραστών ή κατόχων παιδικής πορνογραφίας αλλά και την δημιουργία αυστηρότερων ποινών για την παιδεραστία, είναι η λέξη “παιδόφιλος”। Τι είναι λοιπόν η παιδοφιλία; Από τι προκαλείται; Είναι μια αναστρέψιμη κατάσταση ή όχι; Θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως σε αυτά και άλλα ερωτήματα γι’ αυτή τη σεξουαλική διαταραχή। Η λέξη παιδοφιλία (pedophilia στα αγγλικά) προφανώς προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις “παιδί” και “φίλος” και ουσιαστικά σημαίνει η κατάσταση κατά την οποία κάποιος/α είναι φίλος/η ενός παιδιού। Βεβαίως η λέξη φίλος στην περίπτωση αυτή είναι συνώνυμο του “εραστή” (μεταφορικά και κυριολεκτικά σε περίπτωση παιδεραστικής πράξης)।


Ορισμός της παιδοφιλικής αποκλίνουσας συμπεριφοράς
Όσον αφορά την επίσημη περιγραφή των συμπτωμάτων της παιδοφιλίας, σύμφωνα με το DSM-IV αυτά είναι η ύπαρξη των παρακάτω για περίοδο τουλάχιστον 6 μηνών: Επαναλαμβανόμενες σεξουαλικές φαντασιώσεις, ορμές ή συμπεριφορές που περιλαμβάνουν σεξουαλική δραστηριότητα σχετιζόμενη με παιδιά (γενικότερα ηλικίας κάτω των 13 ετών)। Αυτές οι φαντασιώσεις, ορμές ή συμπεριφορές διαταράσσουν την ομαλή λειτουργικότητα του ατόμου σε προσωπικό ή κοινωνικό επίπεδο και αποκλίνουν από την αναμενόμενη κοινωνική συμπεριφορά βάσει του κοινωνικού πλαισίου। Το άτομο είναι τουλάχιστον 16 ετών και τουλάχιστον 5 χρόνια μεγαλύτερο από το παιδί που εμπλέκεται στις σεξουαλικές ορμές του। Θα πρέπει να τονίσουμε πως η παραπάνω περιγραφή ΔΕΝ είναι νομικού χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποδηλώνει πως για να θεωρηθεί κάποιος παιδεραστής από το νόμο θα πρέπει να έχει αυτή τη συμπεριφορά για έξι ολόκληρους μήνες। Η συμπτωματολογία αφορά καθαρά τον ψυχολογικό ορισμό της παιδοφιλικής συμπεριφοράς। Και βεβαίως αν κάποιος παρενοχλήσει σεξουαλικά ένα παιδί δεν σημαίνει ότι έχει το ακαταλόγιστο αν καλύπτει τον παραπάνω ορισμό। Βεβαίως, πριν μιλήσουμε για τα πιθανά αίτια, είναι καλό να ξεκαθαρίσουμε την παιδοφιλία από την παιδεραστία। Παιδόφιλος μπορεί να χαρακτηριστεί κάποιος που διεγείρεται σεξουαλικά από ανήλικα παιδιά, έχει ερωτικές φαντασιώσεις που περιλαμβάνουν παιδιά και όλα όσα αναφέραμε στον γενικότερο ορισμό της παιδοφιλίας। Από τη στιγμή όμως που το εν λόγω άτομο ασελγήσει πάνω σε ανήλικο τότε θεωρείται και παιδεραστής και όχι απλά παιδόφιλος. Με δυο λόγια η διαφορά του ενός χαρακτηρισμού από τον άλλο είναι ότι ο όρος “παιδοφιλία” δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την προσπάθεια σεξουαλικής επαφής με ανήλικο, ενώ ο πιο ειδικός όρος “παιδεραστία” αναφέρεται ακριβώς στην σεξουαλική πράξη. Από όσο γνωρίζω στην αγγλική γλώσσα ο όρος “pederast” και “pederastic” αναφέρεται σε ομοφυλοφιλική σχέση μεταξύ ανδρός και μικρού αγοριού. Δεν γνωρίζω που οφείλεται η διαφορά στο εννοιολογικό περιεχόμενο της λέξης μεταξύ ελληνική και αγγλικής γλώσσας. Αν κάποιος/α από εσάς γνώριζε θα του/της ήμουν αν μου έδινε κάποιες σχετικές πληροφορίες. Στην συνέχεια θα επικεντρωθούμε πιο πολύ στην παιδεραστία, μιας και τα ερωτήματα που υπάρχουν σχετικά με την συγκεκριμένη σεξουαλική διαταραχή σχετίζονται συγκεκριμένα με την παιδεραστία και όχι με το γενικότερο πλαίσιο της παιδοφιλίας.

Πιθανά αίτια παιδεραστίας

Για άλλη μια φορά, όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις ψυχικές διαταραχές όσον αφορά την αιτιολογία τους, παρατηρούμε το γνωστό δίπολο “Φύση VS Περιβάλλον”. Φυσικά τις περισσότερες φορές είναι πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς που είναι τα όρια της φύσης και που του περιβάλλοντος, όπως επίσης δύσκολο είναι και να οριστεί ο τύπος της συσχέτισής τους. Με δεδομένες αυτές τις δυσκολίες, αξίζει να αναφερθούμε σε κάποιες πρόσφατες έρευνες που έδειξαν ότι υπάρχουν διαφορές στις εγκεφαλικές συνδέσεις μεταξύ των παιδεραστών και ατόμων από τον μέσο πληθυσμό (βλ. Pedophilia May Be The Result Of Faulty Brain Wiring). Συγκεκριμένα η έρευνα αυτή υποστηρίζει ότι οι εγκέφαλοι των παιδεραστών έχουν λιγότερη λευκή ουσία (white matter) από τους “κανονικούς” εγκεφάλους. Με τον όρο λευκή ουσία ονομάζουμε όλες εκείνες τις περιοχές του εγκεφάλου στις οποίες υπάρχουν κυρίως οι άξονες και οι δενδρίτες των νευρικών κυττάρων (τα “καλώδια σύνδεσης” και “επικοινωνίας” μεταξύ των νευρικών κυττάρων και των εγκεφαλικών περιοχών γενικότερα). Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, αλλά και άλλων ερευνών που έδειξαν ότι οι παιδεραστές έχουν χαμηλότερο IQ, είναι 3 φορές πιο πιθανό να είναι αριστερόχειρες αλλά και πιο… κοντοί(!) από τον μέσο πληθυσμό, τότε μπορούμε να πούμε πως ίσως τελικά η παιδεραστία να οφείλεται και σε συγκεκριμένη εγκεφαλική ανάπτυξη και άρα ίσως να υπάρχει προδιάθεση για την συγκεκριμένη διαταραχή. Επίσης το περιβάλλον του παιδεραστή , ιδιαίτερα κατά την παιδική ηλικία, φαίνεται πως παίζει μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη αυτής της σεξουαλικής διαταραχής. Συγκεκριμένα, έρευνες έδειξαν (βλ. σχετικό άρθρο στο archive.gr) πως έως και το 67% των παιδεραστών έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά κατά την παιδική τους ηλικία (προσοχή στην παρερμηνεία! Το 60% των παιδεραστών έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, όχι το 60% των σεξουαλικά κακοποιημένων παιδιών γίνονται παιδεραστές κατά την ενηλικίωση). Κάποιος θα περίμενε πως εφόσον το παιδί έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, αυτό θα λειτουργούσε ανασταλτικά. Δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά όμως ότι τέτοιου είδους πράξεις δεν λειτουργούν ανασταλτικά. Διαφορετικά όλα τα κακοποιημένα παιδιά θα είχαν γίνει παιδεραστές. Αυτό που μπορούμε να υποθέσουμε με σχετική σιγουριά όμως είναι ότι φαίνεται πως για μερικά παιδιά αντιδρούν αλλιώς στην σεξουαλική τους κακοποίηση. Νιώθουν ότι αυτά είναι οι υπαίτιοι για την αποτρόπαια αυτή πράξη. Εφόσον ενστερνιστούν κάτι τέτοιο είναι πολύ πιο εύκολο να προσπαθήσουν να επαναλάβουν το ίδιο μοντέλο σε άλλα παιδάκια που “πάνε γυρεύοντας”. Όσον αφορά το ερώτημα του αν τελικά η παιδοφιλία (κι άρα και η παιδεραστία) γιατρεύεται, η απάντηση μάλλον τείνει να είναι αρνητική, χωρίς ποτέ να αποκλείονται οι εξαιρέσεις। Η συγκεκριμένη διαταραχή είναι σεξουαλική, γι’ αυτό και είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στον ψυχισμό του ατόμου, όπως όλες οι σεξουαλικές επιθυμίες και συνήθειες των ανθρώπων. Επιπλέον, αν η φύση είναι ένας πράγματι ένας σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη της παιδοφιλίας τότε η πιθανότητα να “γιατρευτεί” η ομοφυλοφιλία σαφώς και μειώνεται ακόμη περισσότερο. Από την άλλη πλευρά βεβαίως, όπως ήδη αναφέραμε, η παιδεραστία έχει έντονα περιβαλλοντικά αίτια τα οποία έχουν τραυματίσει τον ψυχισμό του ατόμου. Αυτό σημαίνει πως αν μέσω κάποιας ειδικής ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας το άτομο καταφέρει να επουλώσει τις πληγές αυτές, τότε ίσως μπορεί και να αφήσει πίσω του και την διαταραχή που σε αυτές τις περιπτώσεις αποτελεί σύμπτωμα άλλων βαθύτερων προβλημάτων στον ψυχισμό του παιδόφιλου.

Χρήσιμα επιπλέον στοιχεία
Οι περισσότεροι παιδεραστές έχουν παρανοϊκές ιδέες, όπως ότι τα παιδιά που κακοποίησαν ήθελαν να συμμετέχουν στην πράξη με τη θέλησή τους, ότι η εμπειρία αυτή θα είναι χρήσιμη για τα παιδιά, ότι τα παιδιά δεν θυμούνται τίποτα γιατί δεν κατάλαβαν τι έγινε κτλ। Φυσικά αυτές οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από μηχανισμούς άμυνας του “Εγώ” του παιδεραστή που ενεργοποιούνται σε μια προσπάθεια να προστατέψουν τον ήδη διαταραγμένο ψυχισμό του ατόμου. Κάτι πάρα πολύ σημαντικό που πρέπει να γνωρίζουμε όλοι μας, και κυρίως οι γονείς, είναι ότι σε πάνω από τις μισές περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού (έως και 70%) ο παιδεραστής είναι άτομο του οικείου περιβάλλοντος και όχι ξένος! Αυτό ισχύει και για τον βιασμό ενηλίκων γενικότερα. Αυτό ίσως έρχεται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις των περισσοτέρων στην κοινωνία μας, μιας και ο βιασμός ή η σεξουαλική κακοποίηση γενικότερα συνήθως είναι συνδεδεμένα με άγνωστους δράστες που επιτίθενται στα θύματά τους σε διάφορους κοινούς χώρους ή τα δελεάζουν ώστε να καταφέρουν τον ανώμαλο σκοπό τους. [psychologein.wordpress.com]








Ιδού ορισμένοι τίτλοι φρίκης στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων



  • "Το Εμπόριο τρυφερής σάρκας", "Παιδιά για πούλημα", "Σε πέντε δις δολάρια ανέρχεται ο παγκόσμιος τζίρος της πορνείας των ανηλίκων", "Τα κυκλώματα της παιδεραστίας", "Πουλούσε χάδια ανήλικα", "Προστατέψτε μας από τον πορνοτουρισμό"।


  • "Υπόθεση Ντιτρού στο Βέλγιο. Κύκλωμα με ανώτερους δικαστικούς κι αστυνομικούς". Δραματική έκκληση πατέρα Ντιτρού: "πες τα όλα, γιατί θα σε αυτοκτονήσουν".
    Ο κόσμος δεν αφυπνίστηκε από τις πάμπολλες περιπτώσεις που διαδραματίστηκαν στις χώρες του καλούμενου τρίτου κόσμου, όπου μικρά παιδιά και έφηβοι έπεσαν θύματα βιαστών, βασανιστών και δολοφόνων।


  • Οι Έλληνες δεν αφυπνίστηκαν από την υπόθεση Δουρή ο οποίος βίασε, κακοποίησε και δολοφόνησε το ένα από τα παιδιά του, το Νίκο।


  • Αυτή τη φορά όμως κανείς δεν μπορεί να αδιαφορήσει। Η τραγωδία που αποκαλύφθηκε στο Βέλγιο, στο ειρηνικό Βέλγιο, όπου βιάστηκαν, κακοποιήθηκαν, έπεσαν θύματα εκμετάλλευσης και δολοφονήθηκαν μικρά παιδιά και έφηβοι, δεν συντελέστηκε σε ανατολικοευρωπαϊκούς και τριτοκοσμικούς παιδοφιλικούς παραδείσους - όπου συρρέουν χιλιάδες "αξιοπρεπείς" διότι ευκατάστατοι - αλλά εδώ στην Ευρώπη την πολιτισμένη και χριστιανική. Οι περιπτώσεις βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης που έγιναν γνωστές τα τελευταία χρόνια είναι ελάχιστες. Οφείλονται στα ΜΜΕ για εντυπωσιασμό και ακροαματικότητα γι' αυτό και τα προβάλλουν με τον πιο κακόγουστο τρόπο.


  • Νοέμβριος 1989। Συλλαμβάνονται στο Βόλο τέσσερα άτομα κατηγορούμενα για την αποπλάνηση ενός δωδεκάχρονου μαθητή.


  • Δεκέμβριος 1992। Συλλαμβάνεται ο εικοσιοχτάχρονος Αλβανός Αρτούρ Τσιτσάου για το βιασμό του μόλις δυόμισι ετών γιού του.

  • Μάρτιος 1993। Ο Μανώλης Δουρής συνελήφθη και αργότερα καταδικάστηκε για το βιασμό και τη δολοφονία του εξάχρονου γιου του. Αυτοκτόνησε στις φυλακές.
  • Σεπτέμβριος 1996। Συνελήφθη ο Γεράσιμος Δ. Μπίλης-Σαμαράς. Μέσα στο ελάχιστο χώρο ενός κλειστού φορτηγού εκτόνωνε το ζωώδη σεξουαλισμό του επί δέκα χρόνια πάνω στα κορμιά μικρών κοριτσιών.

    ΑΥΤΟΙ, ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΝ
    ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
    :

    Το παιδί πρέπει να απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα του Πρέπει να παρέχεται ειδική προστασία από το νόμο όσο και από άλλα μέσα, που εξασφαλίζουν ελευθερία και αξιοπρέπεια।

Το παιδί πρέπει να έχει όνομα και μια εθνικότητα μόλις γεννηθεί।

Το παιδί πρέπει να συμπεριληφθεί στην κοινωνική ασφάλιση και να είναι σε θέση να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί με τρόπο υγιή।

Το παιδί που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από σωματική, διανωιτική και κοινωνική πλευρά, πρέπει να παρέχονται θεραπευτικές δυνατότητες।

Το κάθε παιδί πρέπει να μεγαλώνει υπό την προστασία και την ευθύνη των γωνιών του।

H εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν।

Το παιδί είναι το πρώτο που θα δεχθεί προστασία από τους ανθρώπους। Δεν πρέπει να παραμελείται από τους γονείς του και να εργάζεται από μικρή ηλικία।

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2007

Αυτό το περιοδικό
δεν πρέπει να το χάσετε:

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2007

ΑΝ Η ΖΩΗ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΟΡΑΜΑ





Σας προτείνω να διαβάσετε το περιοδικό βιόραμα γιατί αποτελεί θησαυρό καινούργιων πληροφοριών για θέματα που ενδιαφέρουν όλους μας!














Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΛΠΙΔΑΣ


Μπορείτε και σεις να γίνετε κοινωνοί της ελπίδας χαρίζοντας τα cd της σειράς "ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠ' ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ" της Αλέκας Αλεξανδροπούλου

προσφέροντας έτσι με την αγορά τους ενίσχυση στο έργο και της Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας "ΠΑΠΠΟΥΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" που εδρεύει στην οδό ΒΕΛΕΣΤΙΝΟΥ 16 ΝΙΚΑΙΑ 184 51
ΤΗΛ.: 210 49072722 - 2103847797 ή 6975560370 - 6994738513






Το έργο έχει τη θετική γνωμοδότηση καταλληλότητας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007

Φάντασμα το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ του ΠΑΙΔΙΟΥ


Η απάντηση του υπουργού Παιδείας στις ερωτήσεις των βουλευτών Φώτη Κουβέλη και Γιάννη Σκουλά δεν κάλυψε πιστεύω κανένα μας.

Το άρθρο μας σχετικά με την ιστορία του Παρατηρητηρίου δεν βρήκε "στέγη" για φιλοξενία στην εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και όπως μας απάντησαν περιφέρετε στα γραφεία των συντακτών του ελεύθερου ρεπορτάζ. Θα το θυμηθούν μάλλον όταν κάνουν πρεμιέρα οι παγκόσμιες ημέρες στις 20/ 11 και στις 11/12, γιατί πάντα θυσιάζουμε τις ειδήσεις προκειμένου να κάνουμε "ντορο" με αναφορές όταν το ζητάει η μέρα.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007

ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΑΣ!!!
ΟΜΑΔΑ J & S
ΟΜΑΔΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ

Μη Κυβερνητική Οργάνωση ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ KAI ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
210 9222077 - 210 5771360 - 6945 192486

ΣΚΟΠΟΣ:
§ Η προώθηση με κάθε μέσο και τρόπο της ισότητας των δυο φύλων στην κοινωνία, στη ζωή και στην οικογένεια. Η εν γένει προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικά των δικαιωμάτων της γυναίκας και του παιδιού.

§ Η έρευνα και η καταγραφή της κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρώπης σε σχέση με τη βία στην οικογένεια, τις όποιες ανισότητες δημιουργούνται από την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον ρατσισμό, την έλλειψη πρόνοιας, εκπαίδευσης, εκπαιδευτικών μέσων αλλά ακόμα και διατροφής και τη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων στα μέσα ενημέρωσης, τις επιστημονικές κοινότητες, τους οργανισμούς και τους θεσμοθετημένους φορείς για τη διάρθρωση σχεδίου δράσης αντιμετώπισης παρόμοιων κοινωνικών φαινομένων και την αποφυγή τους στο μέλλον.

§ Η δημιουργία συμβουλευτικής ομάδας αποτελούμενης από ειδικούς.

§ Η δημιουργία επίσης κέντρου συνεδριών και συναντήσεων για τη βοήθεια κακοποιημένων γυναικών και παιδιών.

§ Η υποστηρικτική σε οικογένειες που έχουν μέλη τους παιδιά με νοητική στέρηση ή ειδικές ανάγκες, ή που συμβιώνουν με παιδί ή ενήλικα με ψυχικά ή κινητικά προβλήματα.

§ Η αναζήτηση μέσων που θα εξασφαλίζουν σε μας και τους συμπολίτες μας καλύτερη ποιότητα ζωής.

§ Η συνεργασία με άλλους φορείς, υπηρεσίες, ομάδες και άτομα ή επιχειρήσεις, που θέλουν και μπορούν να βοηθήσουν το έργο μας.

§ Η πραγματοποίηση ημερίδων, συνεδρίων με θέμα την προώθηση της ισότητας και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

§ Η έκδοση 15νθημερης εφημερίδας που θα διανέμεται δωρεάν.


§ Η λειτουργία ιστοσελίδας στο διαδίκτυο.

§ Η δημιουργία τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών σε φιλόξενα μέσα που γίνονται κοινωνοί της ιδέας της
ΟΜΑΔΑΣ & S

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2007

Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου




Φάντασμα το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ του ΠΑΙΔΙΟΥ


Πέντε χρόνια χωρίς «σκοπιά»








Σοφία Διγενή - Κολιοτάση
Δημοσιογράφος








Το 2001 θεσμοθετήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, και άρχισε να λειτουργεί στο πλαίσιο της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, το Εθνικό Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, έργο του οποίου είναι η παρακολούθηση και προώθηση της εφαρμογής της διεθνούς Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού στην Ελλάδα. Η σύμβαση υιοθετήθηκε στις 20/11/1989, και τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990. Μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 191 χώρες. Στην Ελλάδα κυρώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου του 1992 με τον Ν.2101/92.Το Εθνικό Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα του Παιδιού επιχειρεί μέσω της επιστημονικής έρευνας και της ανάλυσης την καταγραφή της πραγματικής κατάστασης στη χώρα μας.
Η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού.Επίσης εξειδικεύει θεματικά τα δικαιώματα που αφορούν στην επιβίωση και την ποιότητα ζωής, στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, στην προστασία, στην ενθάρρυνση της συμμετοχής και υπαγορεύει με μια βασική κατευθυντήρια αρχή ότι:
«Σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, είτε αυτές λαμβάνονται από δημόσιους φορείς ή ιδιωτικούς οργανισμούς κοινωνικής προστασίας, είτε από τα δικαστήρια, τις διοικητικές αρχές θα λαμβάνεται υπόψη κάθε θεσμοθετημένο δικαίωμα τους».
Για τους σκοπούς της σύμβασης παιδί θεωρείται κάθε ανθρώπινο ον μικρότερο των 18 ετών (άρθρο 1 ΣΠΔ ).
Οκτώ οι άξονες της Σύμβασης
Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου του 1959, υιοθέτησε ομόφωνα Διακήρυξη για τα δικαιώματα του παιδιού. Το 1979, η Πολωνική κυβέρνηση πρότεινε το σχέδιο μιας διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού. Από τότε μια ομάδα εργασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, συνέταξε ένα κείμενο που έγινε ονομαστό ως Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Το κείμενο αυτό παρουσιάστηκε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, το Νοέμβριο του 1989. Τα βασικά σημεία αυτής της σύμβασης είναι:
1. Ταυτότητα, παιδική ηλικία και ελευθερία έκφρασης.


Ένα παιδί, δηλαδή κάθε ανθρώπινο ον ηλικίας κάτω των 18 ετών, έχει δικαίωμα να έχει συγκεκριμένο όνομα και εθνικότητα.
2. Το δικαίωμα του παιδιού για τροφή, υγεία και ασφάλεια ν' αναπτυχθεί και να επιβιώσει με τη βοήθεια και τη στήριξη του κράτους, δηλαδή να του παρέχεται κοινωνική ασφάλιση.

3. Εκπαίδευση, πληροφόρηση, πολιτισμός, καλλιτεχνική έκφραση
Κάθε παιδί έχει κάθε δικαίωμα για δωρεάν εκπαίδευση ώστε να μπορέσει να προετοιμαστεί κατάλληλα για τη ζωή. Ταυτόχρονα, μπορεί να επιλέξει ελεύθερα τη γλώσσα, την κουλτούρα και τη θρησκεία του. Τέλος, πρωταρχικό του δικαίωμα αποτελεί η ανάπαυση και η ψυχαγωγία του.

4. Οικογένεια, υιοθεσία, κοινωνικές υπηρεσίες
Το κράτος έχει την υποχρέωση να υπαγορεύει και να εμποδίζει κάθε μορφή εκμετάλλευσης των παιδιών (όπως αγοραπωλησία). Επίσης, πρέπει να εξασφαλίζει την ανατροφή και την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού, προστατεύοντας το από κάθε είδος κακομεταχείρισης. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να στερήσει από το παιδί την οικογένεια (εξετάζοντας πάντοτε το συμφέρον του). Τέλος, πρέπει να φροντίζει το βιοτικό επίπεδο να είναι αρκετά υψηλό, ώστε το παιδί ν' αναπτύσσεται σωστά, δίχως προβλήματα.

5. Δικαίωμα στην ισότητα
Όλα τα παιδιά είναι ίσα, ανεξάρτητα με τις θρησκευτικές του επιλογές και τα πολιτιστικά και γλωσσικά τους στοιχεία. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την ίδια μεταχείριση και να δέχονται τις ίδιες φροντίδες, χωρίς να γίνεται καμιά ιδιαίτερη διάκριση στα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

6. Β ία και εκμετάλλευση
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε είδους εκμετάλλευσης. Παράλληλα, πρέπει στο θέμα της εργασίας τους να εξετάζεται αν η απασχόλησή τους θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών ή αν καθυστερεί την παιδεία τους.

7. Παιδιά του πολέμου και πρόσφυγες. Τα παιδιά και η ειρήνη
Τα παιδιά πρόσφυγες πρέπει να χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας και φροντίδας. Πρέπει ακόμα, τα παιδιά να προστατεύονται από βασανισμούς και θανατικές ποινές εν καιρώ πολέμου. Παράλληλα, πρέπει να φροντίζονται τα παιδιά που έπεσαν θύματα παραμέλησης ή εκμετάλλευσης.

8. Τα παιδιά και ο νόμος
Σύμφωνα με το νόμο, η Σύμβαση πρέπει να γίνει γνωστή στο κοινό και παράλληλα πρέπει να απονέμεται η δικαιοσύνη με νόμιμες ποινικές διαδικασίες.


48 χρόνια μετά στην Ελλάδα



Όπως αναφέρει, για το Εθνικό Παρατηρητήριο, το άρθρο 4, της υπουργικής απόφασης, που υπογράφουν αρμόδιοι υπουργοί και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, στις 26/4/2001, στις αρμοδιότητές του, προς πραγματοποίηση του έργου του, περιλαμβάνονται ιδίως:
α. Η οργάνωση κέντρου τεκμηρίωσης για τη συγκέντρωση και επεξεργασία στατιστικών, νομοθετικών, νομολογιακών, βιβλιογραφικών και λοιπών σχετικών δεδομένων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
β. Η ανάπτυξη συνεργασίας με δημόσιους φορείς, διεθνείς οργανισμούς, όπως UNICEF και UNESCO και μη κυβερνητικές οργανώσεις, για την ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνογνωσίας, καθώς και το συντονισμό των δράσεών τους.
γ. Η μελέτη της ελληνικής νομοθεσίας για την παιδική ηλικία και η εισήγηση στην Κυβέρνηση, μέσω των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Εξωτερικών, για τη λήψη νομοθετικών και διοικητικών μέτρων με σκοπό την εναρμόνισή της προς τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου.
δ. Η προώθηση της επιστημονικής έρευνας για την ανάδειξη κρίσιμων κοινωνικών θεμάτων που αφορούν την παιδική ηλικία.
ε. Η ανάληψη πρωτοβουλιών για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης σε θέματα σεβασμού των δικαιωμάτων του παιδιού.
στ. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή προγραμμάτων, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος, με στόχο την ενημέρωση των παιδιών σχετικά με τις αρχές της Σύμβασης και την ενθάρρυνση της ενεργητικής συμμετοχής τους στην προσπάθεια για την προστασία και την προαγωγή των δικαιωμάτων τους.
ζ. Η σύνταξη και διαρκής ενημέρωση οδηγού δημοσίων και ιδιωτικών υπηρεσιών που απευθύνονται στα παιδιά.
η. Η κατάθεση ετήσιου εθνικού σχεδίου δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού και η σύνταξη ετήσιας έκθεσης σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης, που θα υποβάλλονται στη Διυπουργική Επιτροπή για τη Νεολαία, καθώς και της έκθεσης ανά πενταετία στην "Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού" που προβλέπεται στη Σύμβαση.


Το Παρατηρητήριο Φάντασμα


Ψάξαμε, αλλά, δυστυχώς, δεν βρήκαμε τίποτε άλλο πέρα από το κείμενο της ύπαρξης του στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς να μας λέει ότι υπάρχει αλλά δεν λειτουργεί.
«Ο Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων συγκροτεί με απόφασή του πενταμελή επιστημονική επιτροπή, στο εξής καλούμενη "Επιτροπή", η οποία έχει την ευθύνη της εκπλήρωσης των στόχων του Παρατηρητηρίου. Με την απόφαση συγκρότησης ορίζεται και ο πρόεδρός της»...
Όντως ο κ. Γεώργιος Μόσχος υπήρξε μέλος της πρώτης Επιστημονικής Επιτροπής του Παρατηρητήριου για τα Δικαιώματα του Παιδιού που συστήθηκε το 2001. Το 2003 όμως, διορίστηκε Βοηθός Συνήγορος για τα Δικαιώματα του Παιδιού, αναλαμβάνοντας την οργάνωση για πρώτη φορά του Συνηγόρου του Παιδιού στην Ελλάδα.
Για κανένα άλλο πρόσωπο της τότε επιτροπής δεν βρήκαμε αναφορές.
Μάθαμε βέβαια από την αξιόλογο νομικό κ. Φωτεινή Ρήγα -Τόνυ ότι το 2005 η πρώην υπουργός παιδείας κ. Μαριέττα Γιαννάκου διόρισε μια πενταμελή επιτροπή της οποίας μέλος ήταν και η ίδια προκειμένου να συνεχίσει το «έργο» του παρατηρητηρίου. Η κ. Φωτεινή Ρήγα - Τόνυ επισημαίνει ότι:
"Ο Πρόεδρος του Παρατηρητηρίου, αναπληρωτής καθηγητής Παιδοψυχιατρικής κος ΤΣΙΑΝΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ και ο καθηγητής Παιδιατρικής κος ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΡΕΑΣ αναγκάστηκαν να παραιτηθούν λίγους μήνες μετά και μολονότι είχαν δρομολογήσει το "έργο" του Παρατηρητηρίου, διότι το πλάνο οργάνωσης και λειτουργίας που είχαν σχεδιάσει και επιθυμούσαν προσέκρουσε στην απόλυτη άρνηση των φορέων.
Το Παρατηρητήριο έχει μείνει στα χαρτιά. Κανένα ερευνητικό αποτέλεσμα ή ερευνητική μελέτη η ουσιαστικό έργο δεν έχει παρουσιαστεί από τον θεσμό αυτό μόνο κατ’ επίφαση ανακοινώσεις ότι υπάρχει Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ώστε να θολωθούν τα νερά γίνονται από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Ουσιαστικό έργο δεν υπήρξε και ούτε υπάρχει".

Τελικά τι έγινε με το παρατηρητήριο; Από το 2002 δεν έχει παρουσιάσει ερευνητικά αποτελέσματα ή μελέτες και επίσης δεν έχει γίνει καμία αναφορά στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φώτης Κουβέλης τον Ιούνιο του 2006 ερωτά τη τότε υπουργό παιδείας:
· Λειτουργεί, το θεσμοθετημένο, από το έτος 2001, Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα του Παιδιού;
· Ποια η σημερινή συγκρότηση του Παρατηρητηρίου;
· Ποιες είναι οι συγκεκριμένες μελέτες και έρευνες στις οποίες έχει προβεί, προκειμένου να εφαρμοσθεί στο ακέραιο η Σύμβαση που προασπίζει τα Δικαιώματα των Παιδιών στη χώρα μας;
Τα ερωτήματά του επαναφέρει στις 24/10/2007 στον σημερινό υπουργό καταθέτοντας την άποψη ότι: «Σε κανένα παιδί δεν ταιριάζει το περιθώριο»
Υποστηρίζοντας τις θέσεις της υπογραφείσης Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπου τα Συμβαλλόμενα Κράτη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά μέτρα για την βελτίωση και προστασία των συνθηκών ζωής των παιδιών σε όλες τις χώρες αναφέρει ότι:
«Ωστόσο στη χώρα μας, αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των παιδιών ηλικίας κάτω των 18 ετών, τα οποία εργάζονται, τα περισσότερα μάλιστα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, ενώ θα έπρεπε να μορφώνονται στις σχολικές αίθουσες.
Ειδικότερα, υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα 50.000 ανήλικα παιδιά εργάζονται σε καταστήματα, βιοτεχνίες, εργοστάσια ή αγροτικές εργασίες, ενώ κάθε χρόνο 10.000 περίπου παιδιά εγκαταλείπουν την υποχρεωτική εκπαίδευση και αναζητούν το μέλλον τους στην ανασφάλιστη εργασία ή την επαιτεία, ενώ πολλές φορές αναπτύσσουν παραβατική συμπεριφορά».

Που είναι λοιπόν το Εθνικό μας Παρατηρητήριο, άφησε τη «σκοπιά» και «λιποτάκτησε» από τους στόχους του; Έχουν λυθεί άπαντα τα προβλήματα και έχουν αποδοθεί τα δικαιώματα στα παιδιά της Ελλάδας;